Rıza Bozkurt

16 Kasım 2011

2011-11-15T14:29:00.000-08:00

I- 'Çok nezih, çok seviyeli bir program oldu'yla başlayan sunucu fatality'lerine bir an önce son verilmeli. Yoksa seviyesiz bir program izlememiş olacağız. Düşünsenize; 'Uçan Adam Sabri'lerin uçamayışları dahi seviyeden sayılacak...

II- "Hadi canlanın, 'Makarena Dansı' yapacuk."lu bir radyo fingirdemesi ne derece sağlıklıdır, bilemiyo- rum. Hele dans biter bitmez "Anam ben biraz yoruldum."lu sıcak, elit bir ortam oluşturma çabası da var- sa ayrıca eleştirilmeye değer. Sözün özü; 'caps'li radyo yayınlarına lütfen ama lütfen prim vermeyelim. Şık değil...

III- Sabah saatlerinde Türkiye genelini ilgilendiren bir sınava varış güzellemesi her dâim soğukluğunu hissettirir. İşte o soğukların Balkanlar üzerinden yurdumuza girmediği bir zaman diliminde, yani yaz sı- cağının kol gezdiği Acemler Metro İstasyonu'nda banklardan birine çökmüştüm. Bir de ne göreyim; yanı başımda Her Şeyi Bilmek Zorunda Olan Adam oturuyor:

- Kitaplar sınava getirilmeyecek diye söylenmişti. Yasak değil mi? (Kaşlarıyla offense/ofans yapıyordu.)
- Kitabı geçtim, bildiğiniz set bu. Ben son dakikalara çok inanırım. Tekrar önemli azizim.

Zoruna gitti Her Şeyi Bilmek Zorunda Olan Adam'ın. Dayanamadı; seyirten ilk metroyla görüntüden kay- boldu..

15 Kasım 2011

2011-11-14T15:13:00.000-08:00

I- Müstear ad yerine kota aşımı olmayan bir Müjde Ar paketi mümkün olaydı keşke! Müstear borsamız- da yaşanacak ehl-i keyif/ehlikeyif düşüşleri hep beraber keyifle izler, nasiplenirdik bir güzel..

II- Radyo Uludağ'a mensup kayıtları dinliyordum ki Akif'e rast geldim:

"İzmir iyidir ya, bak sana şöyle bir şey söyleyeyim, İzmir'de, sadece gideyim nefes alayım; o bile bana huzur veriyor. Yemin ederim." diyor. Akif diyor hem de bunu. Şehrin üniversitelisi olduğunda ne kadar da boş bir şehir olduğundan dem vuruyordu oysaki. Çünkü öpecek kız bulamıyor; parklar bayırlar kö- pek gibi çiftleşen çiftlerle doluyken o bir kızı dahi öpemiyor. Bir öpebilse özgür olduğuna inanacak.

Akif senin özgürlük anlayışının münâsip bir köşesine Özgürlük Heykeli mi diksinler, bilemedim bak... En kısa zamanda heykellerden arın, yoksa "Karı istirem, karı!" diyen popüler meczuplardan biri de sen ola- caksın. Demedi deme Akif..

III- Evet, ara ara magazin muhabirlerimizden Sefa Sorsuk ile İzzet Yıldızkayıran'a âit çok özel geyikleri siz; çok sevgili okurlarımızla paylaşacağız:

- İzzet Abi, sevgilini sen istediğin için mi ararsın, yoksa o istediği için mi?
- Zenciyse ben ararım.
- Zenci mi?
- Evet, bir de zenci genleri taşıyan Kızılderililer var, onlara özellikle bayılıyorum.
- Çene kaslarına kurban...

14 Kasım 2011

2011-11-13T19:24:00.000-08:00

I- O kadar yalnızım ki; dört tane sağlam, iki tane parçalanmış gamepad'im olmasına rağmen NBA 2K12 oyununda sadece practice/idman yapabiliyorum. Eğitim amaçlı oynamak diyelim biz bu alışverişe. O da yaklaşık beş dakika sürüyor, çünkü yalnızlık tahammül edilebilir bir cezâ değil bacanak! (GeForce FX 5200, sen değişmezsin arkadaş!)

II- Bir KPSS sınavına setle birlikte gittiydim. (Set dediğim KPSS seti; Muhteşem Yüzyıl ile karıştırmayın.) Sınav başlama saatine beş dakika kalana kadar çılgınca çalışıp setimizi bir kamuflaj eşliğinde bir ağacın dibine gömdüm. (KPSS Ç. Seni Bir Ağacın Dibine Gömdüm!)

Sınav bitti, dağıldık neticede. Ve ben o şahane ağacın dibinde belirdim. Kamera üstten yaklaşıp sahneyi ağırlaştırınca kelim göründü; set yerinde yoktu. Bir telaş, bir fakirlik duygusu genzimi yaktı ve diğer ağaç diplerini de eşelemeye başladım. Yoktu lanet olası; yeterli puancıkları mavi masama getiremez- sem sonraki senelerde de yoldaşlığımı yapacak olan set yoktu! Max Payne edasıyla focus/fokus yu- murtlamaya başlayacakken yüzde ellilik bir ampul belirdi beynimin kıvrımlarında. Yoksa, evet tam da tahmin ettiğiniz gibi. Ya da edemediğiniz! Çöp konteynırlarının ('Container'ı Türkçeye konteyner olarak kazandırmaya çalışanları kınıyorum, konteynır o! Fransızcadan değil İngilizceden alalım biz onu. Halk nasıl kullanıyorsa öyledir her vakit.) içine daldırdım başımı. Ve oradaydı set. Kirlenmiş, daha doğrusu kirletilmiş bir bedenle oradaydı...

III- ÖSYM'nin şekerlemelerini daha sınavının ilk dakikasında tüketerek stratejik bir üstünlük kurduğuna inanan o sefil, o açgözlü, o vurdumduymaz topluluğa sesleniyorum; beraber dışlandık tepkili bakışlar- da, beraber çatırdattık yağan sorularda. Ben de sizlerdenim cân-ı birâderlerim. Bağrınıza basın lütfen...

3 Kasım 2011

2011-11-02T17:59:00.000-07:00

I- Bazen diyorum da şöyle bir özel üniversite kurup 'İsyanım Var'lı bir bölümün temelini atayım. Arabesk kitle için yepyeni bir alternatif olur.

- Hangi bölüm baba?
- Ya şimdi Türkiye'de ilk defa açılan...
- Bölüm diyorum?
- Açılan derken, dünyada da ilk...
- Bölüm yok mu?
- İsyanım Var.
- Sisteme mi, bana mı? Altı üstü bi/bir bölüm sorduk, aldığımız cevaba bak ya!
- Yok abi, bölümün adı bu.
- Peki bitirince ne oluyor?
- Orhan Baba'nın yanında staja başlıyorsun.
- Allah kolaylık versin ne diyelim!

II- At kuyruğundan saç sakal olarak yararlanmayı düşünen Akif'e selam olsun. Üniversiteli yıllarında, kıl yumaklarına inat sinek kaydı tıraşla kampüste dolaşacağına dair bizlere verdiği sözü unutmadık, uma- rım sözünü tutuyordur. Ve bu konuyla ilgili Yavuz Sultan Selim'e değil de Yakın Arkadaş Selim'e bağla- nalım:

- Gün Işığı, bize ordan/oradan bi/bir çay kapsana.

Hatırlamışken hatırlatayım; hukuk bürosunda millî şefimiz bir defasında 'kes bu sakalı' demişti de neden diye sorduğumda Ağlama Duvarı'ndaki Yahudilere benzediğimi söylemişti. Ama bu Alman tipi, diye çıkı- şınca da memnuniyetsizliğinden nurlu yüzü adeta Berlin Duvarı'na evrilmişti. Sonrasında eve varır var- maz yaklaşık olarak elli adet Yahudi sakal tipini inceledim ve çaresi olmayan o acı gerçekle karşılaştım. Hiçbiri benim sakalıma benzemiyordu; meğersem "Sakalı olan dinlenir."deki sakalı olan asla süper fakir olmayacak, oldurulmayacak ilkesince hareket etmiş millî şefimiz. Buradan sormak istiyorum kendisine; sakalı olan hangi topçu sakalından dolayı yedek kulübesinde çürümeye terk edilmiş, bir tane isim söyle- sin yüreği yetiyorsa. Sakın Carlos Tevez demesin bozuşuruz. Anam cevabı vermişim ben. Özür diliyo- rum sevgili okurlar.

III- Kalem tutan parmaklarındaki nasırları gösterirken "Bak evlâdım bu nasırlar hep yıllık ödevlerin birer hâtırası." diyen huysuz bir virjine/bakireye henüz rastlamadım. Demek ki yıllık ödevler ya çıktılara emâ- net ya da size ait olmayan parmaklara. Her şey ticarete dökülmüş/yazılmış arkadaş.

2 Kasım 2011

2011-11-01T20:32:00.000-07:00

I- Radyo ya da TV yayınlarına 'nick'iyle, yani rumuzuyla katılanları ağırlamak veyahut seyirci olarak izle- mek gerçek anlamda bir ömür törpüsü:

- Küçük Ujfalusi Demikarosu, Aşkını Lazerle Aldıran Adam ve Takibana Kardeşler bizimle. Evet arkadaş- lar bu gece için bir konumuz var; yalnız görüntüye bakılırsa pek de ciddi olamayacağız.
- Ey Burcu Hanım, ya sen? Ya sen bizimle misin?
- Bu bir çıkma teklifi mi?
- Beni soruyorsan, evet.
- Demek ki lazerle tamamını alamamışlar!
- 'Kötü Espriler Kuşağı'na geçtiysen ben ayrılayım!
- Olur..

II- Radyo yayınlarına şiir okuma bahanesiyle bağlanıp ego cilalama yoluna gidenlerin sayısını düşürmek için acilen şiir okuma seansları yayın sonrasına alınmalı. Dolayısıyla popüler olmak için sıraya giren kitle- nin hızla eridiğini göreceksiniz. Ki has şairlerden has şiirler dinleyebilebilme adına böylesi önlemler şart. Belirtmiş olalım; HAS Partili değilik:

- Programımız devam ederken benden duyun istiyorum, yarın yayın yok; doktora gidiyorum.
- Sesini mi açtıracaksın?
- Bi/bir kere de adam gibi bir konuğum olsun Allah'ım!.. Öskürüğüm/öksürüğüm var, anlıyor musun!
- Öksürüğünü aldır da gel!
- Reklam girebilir miyiz lütfen!...

III- Cevap hakkının doğması çok enteresan bir olay. Bildim bileli hep doğuyor, bir kere de boş konuşan bir televizyon figürüne "Cevap hakkınız ölmüştür beyfendi/beyefendi.! denildiğini görmedim!..

1 Kasım 2011

2011-10-31T18:15:00.000-07:00

I- Basketbol sahalarında sakalı olan adam olarak sözümün dinlenmesi taraftarıyım. Öyle Galatasaray' mış, Fenerbahçe'ymiş, Beşiktaş'mış; asla. Ben sadece sözümün dinlenmesiyle ilgileniyorum. Ve diyorum ki zıplayacaksan ya çekirge olacaksın ya da çok şükür; Vince Carter..

II- Facebook kariyeri Yalçın Çakır'la arkadaşlık kurduğu için düşüşe geçen o sersefil kitleye sesleniyo- rum; kaybın varsa haykır, eninde sonunda bulur Yalçın Çakır. Böyle miydi, galiba evet..

III- Ses tonundan karakteri analiz edilemeyen taklit üstatlarına sestroskopi yapılsın. Sestroskopi nedir diyebülüsünüz/diyebilirsiniz. Ses tellerinin nâçiz evveliyatını sanata dönüştüren ilimdir sestroskopi. Aça- lım; kısaca gastroskopinin bir ufağı.

- Sıkıcı elementler uydurmaktan utanmıyor musun Sevgili Rıza?
- "Sevişenler için günaydın, sevişemeyenler için de günaydın." girizgâhıyla programına başlayan radyo- cu bir arkadaşımız vardı, onu hatırlattın bacanak. İnsan bi/bir merhaba der, sonra utandırır. Utanmaz yumurta sarısı seni..

31 Ekim 2011

2011-10-30T18:09:00.000-07:00

I- Şu fâni dünyada kanaat notuyla geçinmeyi meslek edinen çok sayıda öğrenciye rastlamışızdır. İtiraf etmeliyim ki bu öğrencilerden biri de bendim lise son sınıfa kadar. Ama farkım vardı. Bir kere diğerleri gi- bi çok sesli kanaat notlarım yoktu, dilsizlerdi..

- Rıza, şu koca sınıfta bir sende kanaat notu kullandım.
- ...

İnsan bir teşekkür eder, belki de bu yüzden kanaat notlarını elma armut toplar gibi yan cebe monte et- tim.

II- Maliyeti kurtarıyor diye astral seyahati tercih edenler varmış. Tek tavsiyem dönüş biletini de ayırt- maları. Maazallah!..

III- Yalnız ve daha yalnız halkım için, yan sınıftan kız alayım derken üst sınıftan dayak yemek, şeklinde çok kullanışlı bir deyiş icat etmiş bulunuyorum. Dimyat'a pirince giderken evdeki bulgurdan olmanın le- vel atlamış hâli olarak dağarcığımıza ivedi olarak yerleştirebiliriz. Olur ya Dimyat neresi diyenler çıkabü- lü; Dimyat, Kuzey Mısır'da yer alan bir adet yerleşim yeri, aklınızda bulunsun.

29 Ekim 2011

2011-10-28T18:05:00.000-07:00

I- Terminatör'e rakip olarak çıkarılabilecek en Toprak Sergen film olsa olsa Görkeminetör'dür. Bir kere Görkeminatör bile değil; Görkeminetör. Kulak kıvrımlarınıza ince ince dokunduğu gibi pronunciation'ında (telaffuzunda) da ayrı bir incelik var ; vurduğunu eğip büken değil de daha bir yapıcı, daha bir kucakla- yıcı. Romantik komedi hatta. Bir de afiş Romentik Komedi olarak inceltilebilirse ooo, Romalılar dahi ihmâl edilmemiş olur. İzleme de bilet sat böylesi bir proje karşısında, o derece.

II- Çocukluk yıllarında kullanılan rumuzlarda 'q' harfini kullanan vatandaşlarımızın ilerleyen dönemler- de vatandaşlıktan silindikleri rivayet edilmekte. 'Q' harfinin başı sağ olsun...

III- Klima denen îcâdı süs eşyası olarak kullanan zihniyeti unutmayalım, unutturmayalım:

- Hanım, denize sıfır yalımıza dahi klima aldırdın! Yeterince esmiyor mu burada!
- Öyle deme havası sıfır değil bu klimanın!..

28 Ekim 2011

2011-10-27T16:45:00.000-07:00

I- Sevimli bir arkadaşımız var. Adı Akif. İzmir sahillerinde geçen bir hatırasını sizler için derliyorum:

Efendim, Akif kum alerjisi nedeniyle, böyle bir alerjiyi şimdi uyduruyorum, bir bankın üzerine uzanıver- miş. Bacaklarını çeşitli açılarla bankın üzerinde yayarken o esnada olay mahâllinden geçmekte olan yir- mili yaşlardaki İzmirli bir kızımız "Aa bacaklarını ayırmış." diyerekten kopuvermiş. Ve Akif kıza dönerek; "Kişi kendinden bilir işi." demiş ve böylece falso alarak üzerine gelen lafı bloklamış. Tabiî içinden...

II- Akif'in sahil maceraları ile devam edebiliriz aslında. Kampüs maceralarını ise daha sonra paylaşaca- ğım.

Akif İzmir sahillerinden birinde bir yandan güneşlenmekte, bir yandan da popüler kültürün altını deşen bir tarih kitabıyla haşır neşir olmaktadır. Muhtemelen yakın tarihimize odaklanmış çok ya da şok şahane bir tarih kitabıdır okuduğu. Ne acıdır ki ırkçılık damarı kabarmış bir köpek Akif'in görüş alanına girer. Kö- pek seri manevralarla daha da yaklaşır ve bu şahane tarih kitabına idrarını kaydırır. Akif tarih kitabına yapılan saldırı sonrasında köpeğin sahibinden bir açıklama beklemektedir. Gelen açıklama; 'Ama bu köpek eğitimli!..' olunca her zamanki gibi lafı rayların üstünden geçirir; ulan geri zekâlı, üstüme işiyor!.. Bildiniz, yine içinden.. Dışından olduğu gün bu ülkenin en hazır-cevap Akiflerinden biri olacak.

Yıllar öncesinde karaladığım süpersonik bir Akif Abi karakteri vardı. Düz adamlığın kitabını yazarak sü- per hatta Zuckerberg bir kahraman olan şahane bir karakterdi o Akif Abi. O yolda ilerliyor Akif. Hayır burayı takip ediyorsa zamanla çok meşhur olacağını görecek. Ve bana çok büyük teşekkürler bayılacak. Teşekkür bayılmak ifadesi de çok yakıştı böylesi yakışıklı bir yazıya.

III- Bill Gates'le olası liseli diyaloglarından birine eğilelim şimdi de:

- Abi kız MSN'i vardır sende?
- What?
- Address, girls and MSN?
- Address bar?
- Bar da mı açtın, helal olsun abi.. Büyük adamsın..

27 Ekim 2011

2011-10-26T20:04:00.000-07:00

I- Bir Adanalıya Adanalı taklidi yap demişler, sonradan Adanalı olamam demiş. Doğuştan Adanalı olma- nın verdiği değer paha biçilemez.

II- Sevda Sokağı'nda otururken şöhrete yelken açmış bir dilberi bir milyon kişi keser; dokuz yüz doksan dokuz bin dokuz yüz doksan dokuzu Haydar Ling! Laf lafın falına bakmışken Doritos reklam kampanya- sında Haydar Ling'i canlandıran Serkan Keskin'e de en ince/inci saygılar tabiî ki bizden.

III- Van Minute; her şeyin, belki de yıkılmaz, yıkılamaz dediğimiz her şeyin -ön yargılarımız da dâhil- yerle bir olmasına yetiyor. Ve biz acılarımız üzerinde hâlâ büyük bir şehvetle kazı yapmaya devam edi- yoruz. Kazıdıkça kazanılamadığını bile bile...

20 Ağustos 2011

2011-08-19T15:15:00.000-07:00

I- Bir radyo yayınında -arada sırada olur- Suavi'den Drama Köprüsü'nü söylesim geldi. Para saymakla hayatını kazanan bankacı bir arkadaşımız, bırak da Suavi'den gelsin demez mi! Dedim ki canlı yayında Suavi mi var Allah aşkına, imkânlarımız ancak ve ancak ünlü yazar Rıza Bozkurt'a yetiyor. Sanat ve sa- natçı düşmanları her yerde arkadaş!

II- Antalya'da bir loto milyonerinin, eski parayla trilyonerinin, büyük ikrâmiyeyi kazandığını öğrendikten sonraki ilk işi marketten veresiye sigara almak olmuş. Talihlinin balkon demirlerine/korkuluklarına aya- cıklarını uzatarak keyif sigarası tüttürdüğü de gelen rivâyetler arasında.

III- Kimi çocuklar biberona o derece alışıyorlar ki anneleri çılgın çözümler üretmek zorunda kalıyor. En bilinen çözümlerden bir tanesi de biberonun içine çocuğun sevmeyeceği veyahut ürkeceği bir şey ya da şeyler ilâve etmek. Minik limon kabuğu parçası veyahut zeytin tanesi çekirdeği pekâlâ olabilir.

19 Ağustos 2011

2011-08-18T19:45:00.000-07:00

I- Çirkin kadın yoktur; Red Kit ve patates kızartması vardır.

II- Adını vermek istemeyen dinleyicilerle çok karşılaştık. Peki ya torunlarına adının verilmesini reddeden o muzır dedeye, adını vermek istemeyen dede diyebilir miyiz müsâadesiyle..!

III- Yakın zaman önce 18'li yaşlarda azgın bir kız grubu ile karşılaştım, arkamdan CD fırlattılar. Nasıl bir tahrik etme stratejisi ise artık, çok etkili oldu. Kalçamdan vuruldum...

18 Ağustos 2011

2011-08-17T17:01:00.000-07:00

I- Cengiz diye bir arkadaşımızı radyo programına dâvet ettik. Sağ olsun dâvete icâbet etti. Dinleyicileri- mize ne söylemek istersin, dediğimizde iki dudağının arasından sadece bir 'hiçbir şey' çıktı. Biz, Cengiz' in nihilist olabilme ihtimâlini bir türlü sevemedik sevgili okurlar...

II- Turgenyev'in ölümsüz eseri Babalar ve Oğullar'ın minik bir özetini yapalım:

İdealist bir doktor adayımız vardı. Öylesine idealistti ki önce alabildiğine idealist olarak karşımıza çıktı, tutkuyla âşık olur olmaz ise verebildiğine idealist oldu. Hiçliği damarlarına nakşetmiş bu yüce insan sınıf farklarından dolayı sevdiği kız tarafından reddedilince sınır tanımayan bir hiçlikle burun buruna geldi. Ve kahramanımız düştüğü ince hastalığın sormuş olduğu kazık sorulardan yeterli puanı alamayınca spoiler olarak veriyorum, öldü...

Kitabın sonuna kadar nihilist olduğundan hiç ölmeyecek diye bir avuntu içine girdim; gelin görün ki beş para etmedi...

III- Titreşen telefonunu titreştikçe sallayan o güzel insan var ya o güzel insan, telgrafın tellerin(d)e sa- lıncak kursan sallanır; sallamaya ve de sallanmaya programlıdır anlayacağınız...

17 Ağustos 2011

2011-08-17T13:14:00.000-07:00

I- Lodos Denizcisi gibi ağır fakir sigarası içen bir kızla karşılaştığınızda slim slim uzaklaşın oradan, unut- mayın daha önce de telaffuz ettiğimiz minvâlde fakirlik bulaşıcıdır.

II- Yaşamak hızlı bir ölme biçimiyse; incittiklerimizin gönlünü, verdiğimiz nefesle yarışırcasına almalıyız. Alınan gönül kirâya da verilebilir, yeter ki alınabilsin.

III- 'Hür Tebessüm Kalesi' düşer, gür müteşebbis lalesi yükselir.

Yet(i)..?

2011-08-16T18:48:00.000-07:00

sen ve ben,

biz ve siz

kadar hâmiş/iz;

onlarsız.

ki onlarsa;

hep bir kargaşa,

hep bir muâşaka.

16 Ağustos 2011

2011-08-16T08:59:00.000-07:00

I- Çocukluğundan beri dedesiyle birlikte sodalı ayran içen o yıldızlı pekiyili pek muhteşem neslin harâre- ti 2011 Türkiye'sinde hâlâ geçmedi.

II- "Sigara bırakılmaz. Ancak bir süreliğine ara verilir; mahâret başlamamakta." derken repliğinin tam olarak anlaşılması için Hollywood/Holivıt jönleri gibi sigarasını muhatabının yüzüne üfüren o umarsız var ya o umarsız, işte o umarsızın Ramazan pidesi kuyruğunda kalp krizi geçirmesini cân-ı gönülden dili- yorum. Kalpten bir mesaj verdik sevgili okurlar.

III- Kolaydı, fantaydı bırakalı üç seneyi geçti; insan alışkanlıklarını değiştirmeye önce kullandığı temizlik ürünlerinden başlamalı. Ben de öyle yaptım tabiî ki. Bir helâ temizliği esnasında yüzey temizleyicisi ola- rak dolapta buz gibi gülümseyen kolayı kullandım. Sonuç Ayşe Teyze ferahlığıydı. O zaman ne diyoruz kola ve çeşitlemeleri için; insan sağlığına terso, helâ yüzeylerine merso.

15 Ağustos 2011

2011-08-14T12:01:00.000-07:00

I- Kimi zaman hayatınıza yön verirken yaptığınız en kötü ayar, en iyi sonucu verebiliyor. Biz bu sendro- ma 'Rocky Kop da Gel Sendromu' diyoruz.

II- Posta gazetesindeki haberlere ara ara göz gezdiriyorum da tek rakibi kesinlikle Zaytung.

III- Atatürk'ün Hatay'la ilgili hassasiyetini hepiniz bilirsiniz. Paşaları ağırladığı bir akşam yemeğinde İs- met Paşa ile aralarında şöyle bir diyalog geçse kimse şaşırmaz diye düşünüyorum:

- Hatay ne âlemde İsmet?
- Yatay geçiş için emrinizi bekliyor paşam..

14 Ağustos 2011

2011-08-13T14:54:00.000-07:00

I- Yaşar Nuri Öztürk'ün terâvih namazı ile ilgili şuh fikriyâtı, yakın zamanda bedelli şehâdet söylentileri- nin de çıkabileceğine dâir şuh bir emâre.

II- Ramazan pidesi alamıyorsan fakirsindir; sıfır beş uçla köpek balığı avlamaya çalışıyorsan süper fakir. Hayat fakirler ve süper fakirlerin çok çok uzağında cereyan etmektedir.

III- Hiç kimsenin dinlemediği bir radyo yayınına telefonla bağlanan adamın "Abi sizi kimse dinlemiyor, bırakın artık!" demesi kadar acı veren bir başka sos bulamayabiliriz.

Darağacıdır Adımla Adın

2011-08-13T09:51:00.001-07:00

öylesi bir güzergâhın pâyitahtında
rûh-i pâkıma estin ki Bâb-ı Ferdâ'm, sorma!
sorma ki kafiyeli şiirlerin hesâbı gelince
mızıkçılık yapmayasın diye Tanpınar'ın
edebiyat târihine, Orhan Veli'nin Osmanlıcasına
sekiyorum, sakıncası varsa parti kurup adam toplarsın.
gel gör ki kaynana dilimle A-4 kâğıtlarının çevresini
kuşattığım günden beridir mancınık olarak yanı başıma
çaktığım modem çubukçuğundan TiTaNiT'e adını çığırdığım;
sen, kotalıymışsın; çoktan, seni, aşmışım!
oysa yeterince yaşlanmamış gözlüklü amcaların
bileklerinden, dileklerinden incedir vaziyet-i ikbâlim.
daha da ötesi def-ü kariyerine yeğdir cemîl-i kilimim.
bilenler bilirler, bilmeyenler de parasıyla öğrenirler!
yahu ne yaptığını sanır bu bilmeyenler..?
var ya bu bilmeyenlerden bas-bilmeyenler türetir,
çiziksiz derilerini tırnaksız timsahlara sürterim.
hatta çift çekirdekli engizisyon mahkemeleri dahi kurabilirim;
ne de olsa yıllardır asıldığım darağacıdır adımla adın.

13 Ağustos 2011

2011-08-12T17:02:00.000-07:00

I- Skype adı "furkito1", "furkito2" ve "furkito3" olanlara sesleniyorum, lütfen yavaşça sempatik olma çabanızı bir kenara bırakın! Hayır 'furkito'yu bile alamamışsınız; sizler nasıl en birinci spermler olarak hayata merhaba dediniz, hayret doğrusu...

II- Herhangi bir fakir işi radyo programına konuk olduğumda sorduğum ilk şey "Bir konumuz var mı?" oluyor. Programı sunan arkadaş akışına bırakıyoruz gibisinden bir cevapla geri dönerse sözü konuk olan diğer arkadaşa vererek programı ele geçiriyorum. Her programın iyi yönetilmeye ihtiyacı var, de- mokrasi götürüyorum bir nevî.

III- Kader(in)de yazılmamışsa; hiçbir yazar daha fazlasını yazamaz.

12 Ağustos 2011

2011-08-11T14:16:00.000-07:00

I- Gece bir gibi yakılan ince belli sigaranın adı bundan gayrı Bellucci'dir, tütünseverlere duyurulur.

II- Kamaşullah olarak fıkralarda rol alan Kahramanmaraşlı Abdullah, yerini Küçük Lebron James'e bırak- mıştır, sevenlerinin başı sağ olsun.

III- Gecelerin Metal Ruhlu Adamı adında bir süper kahraman olaydı ya, RoboCop'un metal dünyamızda açtığı yaraları tamir edeydi, çok da güzel olurdu, çok da güzel basgitar çalabilirdi.

11 Ağustos 2011

2011-08-10T18:48:00.000-07:00

I- Ferocious Planet'i dilimize Öteki Taraf ya da Vahşi Gezegen olarak çevirenler bertaraf olur, baştan söyleyeyim. Longman sözlüğüme bakındım. Ki kendisi İngilizceden İngilizceye çeviri yapan büyük bir dahidir. Dikkat edin dâhi değil, dahi, şapkası yok a'nın.

Filme gelecek olursak, içerik ve film adı uyuşmuyor; çeviride olduğu gibi. Alternatif evren, paralel boyut ve zeki yaşam formu gibi entel kavramlar sık sık kullanılıyor şâheserimizde. Amonyak baş tacı edilmiş durumda. Vahşi yaratıklarımızın modellemesinde kullanılan teknikler doksanlı yıllarımıza kadar uzanıyor olmalı. Hatta Mario'daki bölüm sonu canavarlarını andıran süpersonik yaratıklarımızın yumurtalarının şekil şemâl bakımından boy boy olması, yüreklerimize "Karpuz mübarekler!" hissiyatını nakşediyor.

II- Su yerine amonyak içsek ölürüz. Su önemli o yüzden! Suriye de öyle. (Olay mahâllinden geçen va- tandaşın Pakize Suda ile imtihânı dosyamıza atabiliriz bu repliği.)

III- Başın öne eğilmesin, Çılgın Bediş'sin yok başka işin.

On Numara Aranıyor

2011-08-10T06:34:00.000-07:00

Her sabah Afrika'da bir öküz başlı antilop uyanır.

Sonra uyandığına pişman olup tekrar uyumak üzere Cesur Yürek Riçırt'ı arayabilir.

Belli ki son uykusu olacak...

Türkiye'deyse öküz başlı bir süper zekâ göremezsiniz.

Çünkü öküz başlı süper zekâların varlığına inanılmaz pek.

İnanılır mı yoksa?

İnanan varsa da ben bu inananlara inanmıyorum arkadaş!

Afrika'ya geri dönecek olursak en hızlı arslandan daha hızlı koşmasına rağmen,

arkadaşlarının satışına gelen çok zebra görüldü!

National Geographic şahit!

Görülmemiştir diyenin dilini koparırım!

Her sabah Afrika'da bir sırtlan uyanır, mı? Uyandırılır tabiî ki.

Uyanacağı yoktur çünkü!

İlk cümlesi "Bugün de mi mesai var!" olur.

Her sabah Afrika'da bir dişi arslan uyanır.

Şöyle bir Masai Mara'nın eşsiz güzelliğine bakarak;

"Buralar hep dutluktu, dutlar gitti biz bize kaldık angutlar!" diyerek içlenir.

Arslanmış, sırtlanmış, öküz başlı antilopmuş fark etmez.

Masai Mara'da hipopotamların sözü geçer...

9 Ağustos 2011

2011-08-09T14:46:00.000-07:00

I- Hayattaki tek arkadaşı, tek sırdaşı "Skype Arama Test Servisi" olan bir zât-ı muhterem var mıdır aca- ba; merak içindeyim. Varsa yalnızlığımın yüzde on sekizini miras olarak kendisine bırakabilirim... Katma değer mirâsı; KDM...

II- Ses efektleri ile iştigâl buyururken fark ettim ki bünyesinde Nihat Doğan içeren herhangi bir ses efekti dinleyici açısından en kaba bir Scorpion fatality'sinden çok daha vahşi ve de ölümcül...

III- Aşkın ötesi, Ramazan pidesi kuyruğunda kaybolmak olsa gerek.

26 Temmuz 2011

2011-07-26T08:17:00.000-07:00

I- Bazen bir "Gitme!"nin beklendiği anlarda dile gelemeyen o "Gitme!"nin yüreklerde bıraktığı boşluğa, Kaybedenler Kulübü'nden de esinlenerek, haybedenler kulübü boşluğu diyebiliriz herhâlde, galiba, sa- nursam/sanırsam.

II- Kutup ayısına el hareketi çeken Son Mohikan ile kara sevdalısı olduğu kızın düğününe atlı karınca ile giden Düz Adam'ın aynı kadraja girdiğini düşünelim:

- Birader! Atlı karıncanı alabilir miyim, acelem var! Lütfen!
- ?
- Arkaya bak!
- Oh my God! Şimdi anlaşıldı, sen Son Mohikan'sın!
- Keşke sen de son düz adam olaydın!
- What the fuck are you talking about..!

III- Gün biter, erik bitmez.

25 Temmuz 2011

2011-07-25T11:31:00.000-07:00

I- Bürokrasinin yer yer atardamarlarında yuvalanan sekreterlerin dilekçelerde sırıtmayan doğrulara da el atması ve doğru bildikleri yanlışları dikte ile doğrulatmaya çalışmaları kendilerini âdetâ bir dilekçe ca- navarı olarak konumlandırmamıza yol açmaktadır. İşte bu ahvâl ve şerâit içinde dahi memur kardeşleri- miz, dilekçe canavarlarına karşı vakur duruşlarını muhâfaza etmelidirler. Olur ya edemezlerse edeme- miş olurlar!.

II- Sevgili dediğin azalarak bitmeyen, bitmemek için gerektiğinde gitmeyendir. Bazen gitmek gerekebi- lir, olabilir. Çünkü amansız gidişler var elde olmayan. Ki Karacaahmet Mezarlığı çok da uzağımızda değil. Demek ki gerektiğinde gitmemek tâbirini 'bir arkadaşa bakıp çıkacaktım' nezâketi ile tâlî yollara varma- mak anlayışı çerçevesinde değerlendireceğiz.

III- Daha dün annemizin... Tırın tırın tırın. Efendim yakın zaman önce sesle ilgili her türlü ayarlara vâkıf- ken kulaklarım buşon saldırısına uğrayınca çok sıkıntılı bir sürece girmiştim. Kulak ayarı yapmanın insanı ne denli âciz bıraktığına şâhit oldum ve hayretim sekiz bin kat daha arttı. Öylesine âciz kaldım ki duydu- ğum tüm sesler, hatta daha önce yaptığım kayıtlardaki kendi sesim de dâhil, Zeynep Tunuslu'nun dub- lajı ile seslendirilmiş gibiydi. Çıldıracaktım sevgili okurlar...

Kadınlar ve Erkekler

2011-07-13T08:38:00.000-07:00

Kadınların el ele tutuşup yürümelerinde bir beis görülmezken, erkekler el ele tutuşarak ancak bilek gü- reşi yapabilir. O yüzden zaman zaman kol kola yürüdükleri görülür.

Kadınlar geç kalmaya meyillidir, erkekler genç kalmaya.

Sonradan sarışın kadınlarımızın sayısı hızla artarken, sonradan barışan erkeklerin sayısı hızla azalmak- tadır. Boşanmaların temel nedeni de bu ahvâl ve şerâit olsa gerek.

Kadınlar cümle sonlarına konan noktaları imece usûlü ile çoğaltırken, erkekler -teşbihte hata olmasın- nikâh masasında terk edilmiş kınalı kurt gibi uzatılan noktalara kocaman bir nokta koyar.

Kısa saçlı kadınların sivilceleri fazla olmasına rağmen itibarlarında bir azalma görülmezken, saçları dö- külen erkeklerin itibarları dibe vurur. Bundan dolayı hem saç hem de itibar ektirirler.

Sosyal aktivite arası ziyaret edilen lavabolarda (Siz dilerseniz; helâ, ayakyolu, kenef, tuvalet, memiş- hâne ya da WC olarak kendi dünyanızda betimleyin.) kadınlar ekürileriyle boy gösterirken, erkekler tek tabanca olarak iş görmeyi sever. Çünkü sağanak yağışlı ve de gök gürültülü bir boşaltım sisteminin paha biçilemez bir bedeli vardır.

Kadınlar detayları gözyaşıyla işlerken, erkekler detaylar karşısında çölde Fazıl Say’a rast gelen kutup ayısı kadar savunmasızdır.

Kadınlar hakkında yapılan genellemeler genellenmesin kampanyasına kurban giderken, erkekler hak- kında yapılan genellemeler seferberlik kapsamına alınır. İşte bu yüzden yaşasın askerlik şubeleri! Ya- şasın yeni gelin hüznünü tüm hücrelerinde barındırmasına rağmen verilen yol iznine sevinen o canhıraş asker!

28 Haziran 2011

2011-06-27T17:58:00.000-07:00

I- Muhabbet öyle bir güzelliktir ki; kusurmetrenin açılmasını bırakın, adı dahi geçmez hiçbir muhabbette.

II- Yıllar geçse de üstünden bir Haldun Üstünel olunamıyor. Üstün el olmak kolay mı sevgili okur? Elbet- te nayn/nein.

III- Küçük hanımlarımızın ya da küçük hanım olmak için gün sayan hanım kızlarımızın ayrılık rüzgârların- dan birine çıplak ayakla yakalandıklarını düşünelim. Ve de o hanım hanımcık dudaklarının arasından şöyle böyle bir latife çıkıversin: "Şimdi sen gidiyorsun ya, halı saha maçları ne olacak?" Devamı mı ha? Devamı; 'Aşk Halı Saha Maçlarını Sever'de.

Radyo Uludağ

2011-06-25T17:18:00.000-07:00

10 Mayıs 2011

2011-05-10T01:29:00.000-07:00

I- Gününde yıkanmayan bulaşık, tekerrürden ibarettir.

II- Emre Bilgiç'in bir karikatüründe geçiyor: İyi polislerden biri sorgulama sırasında "Atari de var evde hem." diyor, sorgulanansa "Aa, süper." diyor. Diğer iyi polis de "Ben kola getireyim." güzelliğiyle sorgu odasından ayrılıyor. Kadrajın bir başka tarafındaysa aynalı sorgu odasını seyr-ü sefer eylemekte olan amir, iyi polis iyi polis yöntemi hakkında bilgi alıyor: "Amirim bunlar iyice kanka oldular. Son kayıtlara göre iyi polislerden biri 'Arkadaşım bizde kalabilir mi?' diye annesini aramış."

III- Dayak yerken güneş gözlüğünü kırılmadan çıkarabilen o insan var ya o insan; işte o insan, ince işçilik gerektiren tüm işleri yapabilir gibi geliyor bana. Ki olur da yapamazsa; güneş gözlüğü sağ olsun.

28 Nisan 2011

2011-04-28T02:46:00.000-07:00

I- Cennet kapısında Tanrı misafiri bekleyen ateiste sormuşlar; nedir bu bekleyişinin sebebi diye. Demiş ki; Tanrı'ya inanmıyorum ama otobüs duraklarını kaldırmasına anlam veremiyorum! Son durağı da geç- miş anlaşılan; geçmiş olsun.

II- Takı kuyruğunda kutup ayısına toslamak; evet arkadaşlar, dilimize kazandırdığım yepyeni süper- sonik vecîzemi duydunuz. Gerçek ve mecaz anlamıyla detaylandırayım. Gerçek anlamı; takı kuyruğun- daki kodamanlar yüzünden takacağınız miktarın her dâim küçülmesi. Mecaz fikriyâtıysa hayatınıza giren şöhret düşkünü muhteremler yüzünden farelerin kutup ayısı gibi görünmeleri.

III- Romantizme, dolaylı yoldan da Ahmet Muhip Dıranas serenatlarına ufuk atlatacak bir öneride bu- lunmak istiyorum; Ramazan pidesiyle sevgilinin kapısında beklemek. Düşünsenize; Dıranas, sevgilisinin kapısında Ramazan pidesiyle şu satırları kelâm buyuruyor:

"Pencerenden bir gül attığın zaman;
Işıkla dolacak kalbimin içi.
Geçiyorum mevsim gibi kapından;
Gözlerimde bulut, saçlarımda çiğ."

27 Nisan 2011

2011-04-27T01:12:00.000-07:00

I- Leb demeden mahalle bakkalının yanından geçemiyor olmuşsanız artık; evlenme zamanınız gelmiştir. Evet sevgili okur, işte bu yüzden evlenmek için lütfen para biriktir, tıpkı benim gibi. 1 dolar bu zamanda az para değil. 1 dolarımla dünyaya meydan okuyabilirim. Hatta düğün etkinliklerinde damada 1 dolar, geline 1 TL takmanın ızdırabını dahi yaşayabilirim; yeter ki imkân verilsin..

II- Ne zaman Acun Ilıcalı'nın sunduğu Survivor yarışmasını izlesem; adalardan herhangi birinde -ünlüsü ya da gönüllüsü fark etmez- Uçan Adam Sabri de burada olmalı, diyorum. Çok şey mi istiyorum? Bence evet, bence hayır..

III- Askerde olduğum süre zarfında çok acayip tiplerle karşılaştım; basitçe iki kategoriye indirgeyeyim: Emir almadan helaya çıkamayanlar ve emrin geldiği yönün aksine hızla uzaklaşanlar. Ama iki kategori- nin de hemfikir bulunduğu bir mesele var. Bu yazıda ona temas etmek niyetindeyim. Nâm-ı talimatlar bütünlemesi; doldur boşalt hadisesi. Ki vukuat denildiğinde akla ilk gelendir. Bu yüzden doldur boşalt talimatnamesi vardır, anayasa maddeleri gibi hafızalara kazınması işin ciddiyetini gösterir. Bu ciddiyetle ilgili aklıma gelen en karikatürize olay; ilişkisine doldur boşalt komutlarıyla başlayan insan çeşitlemesi- dir. Düşünsenize şöyle bir diyaloğun gerçekleşmiş olabilme ihtimâlini:

- Namlu mazgala?
- Pardon?
- Şarjör çıkar?
- Anlayamıyorum seni Akif!

Bir başka yazıda kendi askerlik öykülerimden de serpiştireceğim. Özellikle parmaklarımın donduğu ve de doldur boşalt işlerini nöbetçi çavuşa yaptırdığım o güzel günlerimi siz sevgili okurlarım için anlataca- ğım.

18 Nisan 2011

2011-04-17T15:19:00.000-07:00

I- Nihat Doğan'ın adı Kartal Doğan olaydı, fikrimce bu denli eleştiri toplamayabilirdi. Kartal Doğan'ın da- ha ağza gelir gelmez sert bir duruşu var. Kartal bir kere. İtiraf ediyorum; Beşiktaşlı olmasam da gelece- ğin Kartal Doğan'ı benim.

II- Hep derim; leb lemeden leblebiyi anlamaktan ziyâde leb demeden Çorum'a varmaya odaklanmalı- yız. Teknoloji çağı böyle bir şey.

III- Halka açık yerlerde terk edilmek yasaklansaydı; nasıl bir ülke olurduk acaba? Düşünsenize; terk etmek de yasaklanırdı doğal olarak. Öyle kimse kimseyi alenî olarak terk edemezdi:

- Akif! Seni BİM'de terk edemiyorum ama, inan seni terk etmek için can atıyorum! Tenha bir yere gitsek?
- Peki, kalbimin içi tenha, beni orada terk et Aysel!

12 Nisan 2011

2011-04-11T15:44:00.000-07:00

I- "Kabız" adında bir meybuz markası olaydı. Ya da olmayaydı.

II- Çizgili Tişört İktidarı olarak yaz sıcağını büyük bir sabırsızlık ile beklediğimizi ifade etmek istiyorum. İhtiyacımız olan kudret, çizgili damarlamızdaki asil bakterilerde mevcuttur.

III- Bir derginin yıllık olması, tarih olmasından iyidir.

10 Nisan 2011

2011-04-09T15:39:00.000-07:00

I- Aşk tesâdüfleri sever, tesâdüflerse tesânüdü.

II- Örgütlenmek iyidir; kitaptı, dergiydi ucuza gelir.

III- Sevdâ kuşun kanadındaysa, kuş sevdânın neresindedir? Fikrimce dışında. Ancak içi dışı bir sevdâ bulacaksın ki kuşu yetim bırakmayacaksın...

1 Nisan 2011

2011-04-01T00:57:00.000-07:00

I- Kısa dönem er ya da erbaş olmak nedir diye sorulsa, ki sorun biriniz, tam anlamıyla narh gibi bir şey- dir. Merak edenler için söyleyelim; narh, muhteviyâtında gizli özneler içeren bir kelime: İhtiyaç madde- leri için devlet ricâlince öngörülen fiyat/eder anlamında.

II- Sevgilisi tarafından taze terk edilmiş, vîran olmuş, üzerine kat çıkılmış arkadaşlarınıza soda, yanında da birazcık leblebi vermeyi hiç denediniz mi? Denemediyseniz diday diday day.

III- Günümüz Libya gelişmelerine ışık tutan bir replikle bitirelim: "Dünyada her on iki kişiden biri silah kullanmakta. Buradaki problem şu; diğer on bir kişiye nasıl silah satarız.." (Lord of War)

30 Haziran 2010

2010-06-29T13:40:00.000-07:00

I- Anaların ağlamadığı bir Türkiye için Devlet Bahçeli'nin ses tellerinden nükleer başlık üretilmesini teklif ediyorum. Caydırıcı unsur neymiş tüm dünya görsün!

II- Çerez aldığında kısa sürede etrafı çerezseverlerle dolmaya başlayan o insan var ya o insan, işte o muhterem insan eğer ki eşrafınızda bulunuyorsa yörüngesinden ayrılmayın; en kötü paylaşmayı öğre- nirsiniz.

III- 'Ki' bağlacı kadar sempatik bir başka bağlaç bulunmayabilir. Mesela tanışmak istediğiniz bir pardo- na 'merhaba ki' dediğinizi düşünün, ne kadar da hoşunuza kamış soktu değil mi..? Ama siz böyle bilinç- sizce eğlenip dünya hâliyle kaşık atarken ki bağlaçlarının nesli can çekişiyor. 'Çünki'deki ki'yi dahi küçük ünlü uyumuna kurban vermişiz. Çünki, çünkü olmuş; haberiniz yok..

29 Haziran 2010

2010-06-28T14:13:00.000-07:00

I- Bir ara Anadolohisarı'ndaki Sabancı Öğretmenevi, terliksi ve kocaman parmaklı üniversiteli gençliğin özellikle akşamları buluşma mekânıydı. Bilmiyorum, hâlâ öyle midir; sonuçta mezun oldum..?

II- Ne zaman bir yoldaş, Ahmet Hakan'dan konu açsa söze girer; 'on altı harfli' demesini salık veririm.

III- Gençliğimde yazardım, şimdiyse redakte ediyorum gençliğimi.

28 Haziran 2010

2010-06-28T06:39:00.000-07:00

I- Arkadaşlarla ortak bir heyecan tınısı nedeniyle alınan gitarların öyküsü Tünel'de başlar. Benim gitarın öyküsü de böyle başladı. Ben de biliyordum; 40 liraya gitar değil, sadece adrenabiz/adrenalin satın al- mıştım. Ki daha ucuzunu bulsam emin olun ondan alırdım. Arkadaşlarım da aynı şekilde. Enstrüman al- gımız nedeniyle toplumdan dışlanmayacağımızı düşünmek istiyorum..

II- Sabah gazetesi köşe yazarı Engin Ardıç, çörekleşmiş derûni yapılarımızın son yıllardaki hıçkırıklarını şöyle özetliyor: "Başkalarını ısırmakta kullanılan kuçu kuçu dönüp kendi efendisinin elini ısırmaya kalk- tığı zaman tekmeyi yedi. O günden beri kesik kesik ağlıyor."

III- Son zamanlarda edebiyat dünyasında yeni bir tâcir sınıf ortaya çıktı; akrostiş şairleri. Dize başlarıy- la edebiyat dünyasına bağlanan böylesi bir tâcir sınıf için yazmış olduğum akrostiş dizelerle sizleri baş başa bırakıyorum:

ben size yürrüü dediğim vakit,
armut dibine düşer;
kümülatif değeriniz ne ola!

27 Haziran 2010

2010-06-26T14:31:00.000-07:00

I- Bir memur kendi içinde milyonlar memur edebilir; elbette kendi içinde kalmak kaydıyla. Çünkü milyon- ların bir memur için yürüyemeyebiliteleri tutabilir.

II- Yaz tatilinizi fırsata dönüştürün; Devlet Bahçeli eşliğinde dağa çıkmak sadece 1 Oktay Vural.

III- Cem Yılmaz ve Özlem Tekin'li Hokkabaz'a konuk oluyoruz:

- Bizim bi/bir oyunumuz var. Mesela böyle kadını uçuruyorsun ya. Sindi/şimdi içten içe de biliyorsun ya kadın uçmuyor aslında. O insana çok koyuyo/koyuyor, yani o vardır bizde.
- Hi, sen istiyorsun ki kadın gerçekten uçsun?
- Mesajı alıyorum Fatma..

26 Haziran 2010

2010-06-25T15:07:00.001-07:00

I- Akşam olup gün batınca, dağlara hüzün çökünce, lâle sümbül boynun eğip kurt kuzuya kem bakınca hâl-i muhabbetlerimizde Barış Manço belirir.

II- Uçurtma Avcısı'nda iki cân-ı minik etrafında geçen repliktir:

- Uçurtma diğer tarafa gitti.
- Bu tarafa gelicek/gelecek.
- Nerden/Nereden biliyorsun?
- Biliyorum..
- Nasıl biliyorsun?
- Sana hiç yalan söylediğimi gördün mü?
- Söyledin mi bilmiyorum.
- Yalan söyleyeceğime toprak yerim.
- Bunu yapar mısın gerçekten?
- Neyi yapar mıyım?
- İstesem benim için toprak yer misin?
- Sen istersen bunu yaparım. Ama sen benden böyle bir şey ister misin?
- Deli misin! İstemeyeceğimi biliyorsun.
- Biliyorum.

III- Ölüme varmaya aşk eden ayakların prangası er kişinin günahlarıdır.

25 Haziran 2010

2010-06-24T21:23:00.000-07:00

I- 8 adet gişesi bulunan bir PTT şubesinde yönlendirici levhanın ârızalı şakalamasına mâruz kalarak vücut bulmamış 72 numaralı gişenin peşinde koşturan o tâlihsiz insan var ya; işte o tâlihsiz insan tıpkı Sarıgül.

II- Çok fazla patlıcan yersen Şirinleri Cumhuriyet Hulk Partisi'nde görebilirsin. Ki 'Şirinler'i şok fazla iz- lersen Kral TV Haydarbaş Ödülleri'nde Balçiçek Pamir'i dahi temâşâ eyleyebilirsin.

III- "Birâder, emeğinin karşılığı neydi; Napolyon mu?" Evet sevgili okurlar, ne zaman bu yeşilliğin üze- rinde top sektirsem hatrıma Nevzat Çelik ve "Bağırma; bir bardak su istedim, Akdeniz değil." dizesi ge- lir.

24 Haziran 2010

2010-06-23T15:37:00.000-07:00

I- Ben sana gülüm, derim; sigaramın ateşi yükselir.

II- Yıllar... Yıllar önce... Üniversite telâşesinde bizden oldukça yaşlı bir muhterem vardı. Afla geçmişe yolculuk yapan otuzlu yaş grubunun içindeydi. Otuzlu yaş grubu dediysem de otuzunu aşan tek zât o idi. Bir gün yanımıza gelip "Abi, taşınıyorum ben!" dedi. Şaşırmadık. Çünkü çok gizemli bir muhbir değil- di. Geçimini Mısır'dan kalan sözde mirasla sağlıyordu. Ki kimi dönemler Cem Uzan'sız bir cümlesini duya- maz olmuştuk. Mesela biz "Kobe yine kırk atmış abi." derken o aklındaki tekerlemeyi anons ediyordu: "Cem Uzan'ı da düşünmek lâzım." Muhbir de olsa kendi içinde bir şuur döngüsü vardır diyerekten uzun süre kendisini dışlamadık. Tâ ki "Taşınıyorum ben." dediği o güne kadar. Şaşırmadığımızdan "Neden?" diye soranımız da olmamıştı. Bu yüzden devam etmeliydi ve etti de: "AKP'nin Bahçelievler'deki oyunu biliyor musunuz?" Biliyoruz ya da bilmiyoruz. Mesele AKP değil ki, mesele taşınma aşamasına gelmiş afla geçmişe yolculuk yapan sensin arkadaşım. Dolayısıyla hep berâber 'eee' diyerek tansiyonu yük- selttik. O da titrek bir ses tonuyla "Yüzde elli dört abi, yüzde el-li dört, bu yobazlarla daha fazla yaşa- yamam!" dedi. Almanların yenilmesiyle hükmen yenilen Enverciler gibi meğersem düşman partinin ilçe- deki oy oranının yüzde ellinin üzerine çıkması sabrının son raddesiymiş. Bağırsadıkları kurutulmadan dediğini yaptı da; taşındı. Muhtemeldir ki bu satırları karalarken afla geçmişe yolculuk yapan o muhte- rem muhbir, Yeşilköy'den bizlere "Kılıçdaroğlu'nu da düşünmek lâzım." tekerlemesini sarıyordur.

III- Hayatım bir kitap olsaydı; ciltlerdim.

23 Haziran 2010

2010-06-22T14:14:00.000-07:00

I- Kırmızı Başlıklı Kız'la popülarite psikokroniğinde yarışabilecek çok ciddi bir tüzel kişiliksizlik var artık; MOSSAD Başlıklı Terörist.

II- Yalnızlık ömür boyu; Kuzey Kore taraftarı olmaksa asla. Ne de olsa pek şerefli samba icrâsını kafası güzel yedi uyuyamayanlar tâkip edebiliyor.

III- Bıyığım Osmanlı alerjisinden muzdarip paşa devrimlerine fedâ olsun. Ah bir de rakı şişesinde bâ- dem olsam..

22 Haziran 2010

2010-06-21T20:27:00.000-07:00

I- Proleter babacanların arasında memişhâne lafzıyla kenefe varmak için müsâade isteyip âhirinde yü- reğinizin götürdüğü yer(d)e kamp kurabiliyorsanız Samimiyet Cumhuriyeti'nin şerefli bir vatandaşı ol- muşsunuz demektir.

II- Kırkından önce kırklayan benhoşgeldinci memurlarımıza sesleniyorum; benmerkezci vaziyet-i ikbâli- nizi lütfen gözden geçiriniz. Mesela; Etro gömlek veyahut Silhouette gözlükle sıkıcı hayatınıza renk ka- tabilirsiniz. Az biraz şansa inanıyorsanız bir parti başkanı dahi olabilirsiniz. Sipariş için Cumhuriyet Hulk Partisi'nin herhangi bir şubesine uğramanız yeterli.

III- Kökü özünden ayrılmış Ergeneral Tuğrul'un hikâyesidir Hürriyet gazetesinin hürriyetsizliği.

21 Haziran 2010

2010-06-21T09:21:00.000-07:00

I- Kel başa şimşir/şişir Quaresma.

II- Vatandaşın devletine, devletin vatandaşına samimiyet duyduğu rejime Samimiyet Rejimi diyorduk. Böylesi fikriyatik bir rejimi, mêmurî/me'murî zihniyete enjekte etmek çün/için tüm devlet dâirelerine "Yol bir yere gitmez, o bir vuvuzela vızıltısıdır." levhasını asmayı öneriyorum.

III- 'Söze yatmak' diye bir deyim vardır. Bu deyimi 'cumaya yatmak' olarak terfi ettiriyorum. Anlamını genç okurlarımız için bildirelim; cumanın fıtratın ayrılmaz bir vasfı olması.

6 Mayıs 2010

2010-05-05T15:43:00.000-07:00

I- Gürültü çıkarmayan lafızlardan biridir; Altar'ın oğlu TTNET. Az biraz sinir pastırmasına tutulmam bu lafzı kullanmam için kâfidir.

II- Fikriyatımca siz sevgili okurlarımın da aklına takılmıştır; cumhuriyetten rejim oluyor da samimiyetten neden rejim olamıyor kine? Mesela; Türkiye Samimiyeti çok mu sırıtıyor söylerken? Hele gardaş sırıtma mı, derseniz; Türkiye Samimiyeti Cumhuriyeti ya da Türkiye Cumhuriyeti Samimiyeti, ha? Olmaz mı..?

III- Meltem Gürle diyor ki: "Bütün feylezof ve yazarlarla benzerliklerimi toplasam, sonunda ne biçim ye- kûn tutar aslında. Mesela Nietzsche’nin migreni, Kant’ın günlük yürüyüşleri, Tolstoy’un yanından hiç ayırmadığı günlüğü, Çehov’un arada bir su katarak içtiği votkası, Dostoyevski’nin felâket tellallığı ve George Sand’ın kıyafetlerini alıp Sylvia Plath’in örgülü saçlara, Iris Murdoch’un yüzmeye ve Oğuz Atay’ın güzel yemeklere düşkünlüğüyle birleştirsek toplama bir dâhi oluşturabilir miyiz acaba?"

24 Nisan 2010

2010-04-24T07:31:00.000-07:00

I- Uçucu okurlardan uçurtma yapıp gerisini Lebron James'a bırakmak gerek. Ki böylece Uçurtma Avcısı Lebron James'e "Jason Kidd"vari bir assist/asist yapmış oluruz.

II- Kalbi delik adamlar mıdır arabesk dinleyenler, yoksa Kurtlar Vadisi Kendine İyi Bak'ın figüranları mı- dır bir çırpıda aşk acısını dindiremeyenler..? Efendim, siz sevgili okurların teveccühü ile bu soruya lâyık binbir cevap arıyoruz. Yeri gelmişken; arabesk kelimesi Fransızcaymış. Vuuvvv.

III- Ezgi Harmancı diyor ki: "Yarın yoksa; uzak ol..."

Nefret Borsası

2010-04-18T19:12:00.000-07:00

“Nefret Borsası’ndaki son değerleri şimdi bize Rıza Bozkurt aktaracak, Rıza?”

Evet, Banu. Soykırım odaklı yasa tasarıları ve açılım odaklı anayasa değişiklik paketi, nefret piyasaların- da çok ciddi bir yükselişe neden oldu. Tenhâda kazananların adresi Aracılar’dan aldığımız verilere göre:

Kafkasya’daki piyasalarda değişim sınırlıyken, Tayyip Erdoğan/Deniz Baykal nefret paritesi son 3,5 ayın en yüksek değerini gördü, uzmanlar daha da yukarısını görebileceğini öngörüyor.

ABD’deki haftalık işsizlik maaşı başvuruları başladı. Ruhat Mengi’nin meraktan başbuğması/başvurması bekleniyor.

Portekiz’in kırılan kredi notu avroyu, Aytaç Durak’ın darılan sağ kolu belediye başkanlığını düşürdü.

Fehmi Koru nefretindeyse görüntü net. Şu anlamda net; yatay. Artı ve eksi arasında gidip gelen bir pi- yasa var. O yüzden yatay demek daha doğru. Ki bu görüntünün korunmasında önemli katkıları bulunan Ahmet Hakan, her zamanki gibi Ertuğrul Özkök’ün Fehmi Koru’ya sormak isteyip de soramıyor gibi çizik- tirdiği tüm soruları kendi köşesine taşımaya devam ediyor. İşbu can alıcı efendice sorulardan bir tanesi- ni sizler için zikredeyim: “Patron, kârlılık açısından herhangi bir zarara mı uğradı?” Duyamıyorum sanki bu soruyu; zeytin suyuna ekmek banabilen her vatandaşımız gibi duyamıyorum. Mantığımı çiğnediği için duyamıyorum. Apaçık gördüğüm için de duyamıyor olabilirim. Yoksa sesi pîr-ü pâk olan, zeytin suyuna sevdâlı bu nesil için medyamatik yazarımıza cevap vermek elzem değildir de nedir: “Patron zarara uğ- ramadıysa peki ne diye patronajın tekelindeki genel yayın yönetmenliği koltuğunda Ertuğrul Özkök de- ğil de bir başkası oturuyor?” Yorum yok mu! Pardon Banu. Sadece haber, tamam.

Devam ediyoruz; HSYK ve medyamamiya bazında, normalleşme nefreti büyüyor. Hatta öylesine büyü- yor ki; köşesine “Al kâğıt kalemi hesap yapalım” moody’liğiyle başlayarak anayasa değişiklik paketini karalamayı arzulayan Ertuğrul Özkök, yerel seçimlere tenhâda kaybedenlerin oranı yüzde onluk seçim barajını dahi katabiliyor. Unutmadan; HSYK bazlı nefret değerlerini de göz ardı etmiyoruz. Sonuçta artı ve eksi arasında gidip gelen bir piyasa var. Uyarıyorlar! Cümleler fazla mı uzun! Tamam tamam, başka uzun cümle yok.

İki çatağın arasında kamp kurmuş sermaye gibi vıcık vıcık olan bir başka nefrete geçelim: Yıllar, yıllar önce… 80′li yılların kışı bitmek üzere. Süleyman Demirel siyâsî yasaklı ve bir gazetecinin “Yeniden siyâ- sete dönerseniz, Çankaya’ya çıkar, Kenan Evren’le görüşür müsünüz?” meâlindeki sorusuna “Dağa çıkarım, Çankaya’ya çıkmam!” gibi çok sert bir cevap veriyor. Gel zaman git zaman, referandumla siyâsî yasaklar kalkıyor ve genel seçim öncesi DYP’de kongre yapılıyor. Süleyman Demirel kongrede başkan seçilir seçilmez hiçbirimizi şaşırtmayarak ilk resmî ziyaretini Çankaya’ya yapıyor. Dâhilî ve hâricî bedhah- larından Kenan Evren için damarlarında iteklediği asimetrik nefret, öylesine bir mucize gösteriyor ki fark edildiği üzere soluğu en haşin düşmanının yanında alıyor. Dönemin yakın tanıklarından Cüneyt Arcayü- rek’in ilgili ikiliden bahsederken; “Her sözleri tartışma yaratan iki insanın, birbirini tamamlayan bir yanı olduğunu yadsımamak gerekiyor.” dediği gibi yadsımayalım böylesi bir vaziyet-i ikbâli…
_________
28/03/10

16 Nisan 2010

2010-04-15T20:03:00.000-07:00

I- Hep söylerim arkadaş; anne dırdırına mâruz kalmış o birey var ya, işte o birey; çay ziyâfeti sonrasın- da bardağın dibinde unutulmuş limon kabuklarıyla aynı familyadan.

II- Yılmaz Erdoğan diyor ki: "İyi insan, bir sevdiği artisti unutmaz, bir de akasyaları; eğer ki çocukluğu- nu açmışsa."

III- Patates çuvalından fırlayan o ilk patates gibi koşuyorum sana ey sevgili; çünkü karpuzlarla yarışı- yorum.

8 Nisan 2010

2010-04-08T06:08:00.000-07:00

I- Bir adet Manchester United-Bayern Münih maçında yapılabilecek en güzel şeylerden biridir; Osmanlı harflerini tanımaya çalışmak. Takımı elenirken asabî bir şekilde sakız çiğneyen Ferguson'u noktalarını yutmuş kuyruklu kaf harfiyle açıklayabilmenin tadına ancak böyle varabiliriz sevgili okurlar.

II- Şu cân-ı dünyada bir bilgisayar programının, arka planda çalışırken sorgusuz sualsiz güncel havâ- dislere merak sarması kadar beni endişelendiren çok az şey vardır. Nedendir bilemem; doğuştan ab- destli 'Çaki'ler gelir aklıma.

III- Üniversite yıllarımda sabah vakti uykulu gözlerle ara ara karaladığım şeyler vardı; bu da onlardan biri. İlgili çizimde gördüğünüz üzere henüz zenci damarlarımın kabarmadığı anlaşılıyor. Biz de futbol oy- nadık abisi.

Kamulaştırılan Tırnak Makası

2010-04-04T20:32:00.000-07:00

Tespit: 'Market' kelimesinin îtibârı, emperyalist güçlerin de desteğiyle iyice artmış sevgili okurlar. Düşü- nün; mahallemizin kasabı bile artık 'et market' oluvermiş.

İçimizde ukde olarak kalan şeyler: Genç, yetenekli ve de aracısı olmayan bir yazarsanız ukde pazarı- na dönmeniz an meselesidir. Ben böyle durumlarda olası klişelerin önüne geçebilmek ve de cân-ı birâ- derim biricik dimağımı canlı tutabilmek adına 'mail' adresime, ekte CV'min de bulunduğu başvurulardan çeşitlemeler yaparım. Sonrasında bir editör gözlüğü kapar, ilgili gözlük camının buğulanmasını beklerim. Vakit geç olunca da başvuruyu kabul eder, yatarım. Evet, tam da düşündüğünüz gibi; manyağım ben...

Fikriyâtımca bir defâlığına kamulaştırılan tırnak makası kadar tehlikeli başka bir îcât olmayabilir. Çünkü çekirdek ünitenin geniş aileye evrilme sürecindeki devrim âleti, işte bu; bir defâlığına kamulaştırılan tır- nak makasıdır. Ki makas başına kurulan devrim koruma komitelerinin hangi tırnaklardan sorumlu oldu- ğunaysa devrim piyasaları karar vermektedir.

Rivâyetlere göre Yürütme'ye bağımlı olduklarını iddia eden 'Yüksek Yargı'mız, HSYK eliyle bağımsızlık mücadelesini yürütmekteymiş. Her türlü ahval ve şerâitte ‘Savcısavar Kuvvetler’e güvenleri tammış; Avrupa Birliği'nde bile bu teknoloji yokmuş!..

Hayâtımızı anlamlı kılan şeyler: Sabah kalkmak için kurulan alarmların en tatlısı annemizden başkası değildir; fark edersek güzel olur.

Mîrasyedik cımbızımtıraklar: Ben sana 'gülüm' derim; Cezmi Ersöz yeni şiir kitabıyla bizleri selamlar.
_________
23/02/10

Kiraconlama

2010-03-15T21:38:00.000-07:00

Kira vaktinin gelmesi her kiracıda olduğu gibi bizde de bir miktar strese neden oldu. O yüzden biraz eğ- lenmek gerektiğini düşündüm. Ama nasıl? Düşün, düşün, düşün. Ve alaylı bir tebessüm yüzümde beliri- verdi.

Züğürt ağamız Seçkin Bey ve ev sahibemiz Eğreti Neriman için ufak bir senaryo yazıverdim:

Sayın Madam.

Ev sahibemiz olduğunuz günden îtibâren aramızdaki diyaloğun kalıcı olması için elimizden geleni yaptık ve de yapmaya devam ediyoruz. Kira zamanımız olan ayın 15’inde herhangi bir aksama olmaması için arkadaşlara gerekli talimatları verdim.

Bu ayki kiraya gelecek olursak yaptığım harcamalardan kalıcı olanlarını dünyanın her yerinde olduğu gibi ev sahibesinin hesabına yazdım ve kiradan düştüm.

Tezgâh + şofben + musluk işçilik ücretleri: 80 YTL/TL

Kullanılan malzemeler: 15 YTL/TL > 80+15= 95 YTL/TL

600-95= 505 YTL/TL mektubun içine özenle yerleştirildi.

Depozito ücretinin diğer yarısı olan 600 YTL/TL şahsım tarafından korunmaktadır. Ki ev arkadaşlarım, sağla- nan güven ortamının kontratla paralel devam etmesini istiyor. Kontrat yapıldığında 600 YTL/TL elinizde ola- caktır. Süreci hızlandıran taraf olarak bizleri anlayacağınızı düşünüyoruz.

Marmara Üniversitesi Yüksek Lisans Öğrenci İşleri'nde kayıt işlemlerinin başlamasıyla beraber çalışma saat- lerimiz de uzatıldı. Bu yüzden bana ulaşmakta sıkıntı yaşayabilirsiniz. Ki yorgun olduğum zamanlar ziyaretçi kabul etmiyorum. Arkadaşlarıma dilediğiniz zaman ulaşabilirsiniz. Gerekli gördüğünüz eksiklikleri ya da tak- dirlerinizi bize bildirirseniz seviniriz.

Seçkin: 0535*0*0*0*
Burak: 0544**0*0*0
_________
14/08/07

Suç ve Ceza

2010-03-11T05:44:00.000-08:00

Çalışan bir insan için pazar günlerinin kıymet-i harbiyesi bir başkadır ve huzurla tebelleş edilmediği za- manlar arkasında sıkıntılı tortular bırakır.

***

Yine hicran dolu günleri andım

Yıllar gözyaşına karışıp gitmiş

Ürperdim ve yerimde kalakaldım

Dostlar düşmanlarla barışıp gitmiş

***

Beynimi kemirircesine tırmalayan sorular dâhilinde uyumayı arzulamış olsam da ne mümkün! Bir sağa, bir sola debelenip durdum. Yorgunluktan bîtap düşene kadar bu böyle devam etti.

Sağlıklı bir gülüşle uyanamadım sevgili okurlar. Uyanamamanın gereği olarak saati tekrar kurmaya yel- tendim. Tekrar. Tekrar. Tekrar...

Sonunda ‘telefonumun odası’nı değiştirerek güne merhaba dedim.

Bilâhare her zamanki alışkanlığım, belirlediğim bir kitabı bitirmeye koyuldum. (3 haftalık alışkanlık 20 yıla bedel olabilir; abartıya hürmet gösterelim.)

Okuduğum kitap; Pardaillan serisinin 2. kitabı 'Aşk Destanı'ydı. Nedendir bilemiyorum; okurken sürekli "Saat Kaçtır?" diye içimden geçirince dikkatim dağılmakta ve sinirlenmekteydim.

Ki bunun bir sonucu olarak ara ara gitarıma vardım. Biraz tıngırdatmamla yine yeni yeniden sıkılmam bir oluyordu. Anlaşılan; çok keyifsiz bir vaziyetin çırağıydım. Hâlbuki çok kötü de çalmıyordum. Ama aklıma gelen soru ve sorunlarla her şeyin dadı/tadı kaçıyordu.

İşte bu yüzden soru ve sorunları, bir papatyanın yapraklarını okşadığımız gibi, vicdansızca veyahut fü- tursuzca birer birer açalım:

Efendim; 'zaman' kavramı sizin için neler ifade ediyor? Merak ediyorum; zamanı gelince mi zamanla ha- şır neşir oluyorsunuz yoksa sizin zamanınız benim zamanım, benim zamanım yine benim zamanım mı?

'Tense'ler arasında ruhunuz sıkılıyor, biliyorum. İllaki tense olacaksa mütemâdiyen perfect tense olsun, dediğinizi de duyar gibiyim.

Yalnız gerçeğin yamacına bandırılmış acı susam o ki; 'zaman' kavramına inanıyoruz ya da inanmıyoruz, hatta bercesting/seçilmiş (berceste+ing) bir inancımız da olmayabiliyor lakin zamanı kullanmak mecbu- riyetinde olduğumuzu göz ardı edebiliyor muyuz?

Şöyle düşünelim; Boğaz'ı her dâim yüze(meye)rek geçmeyi bu çağda düşüneceksek; çağı boğazlamış oluyor muyuz, olmuyor muyuz?

Sizin kulağınızdaki kirleri bilemem ama acizliğimizi örterken 'zaman' denilen o güzîde battaniyeyi öylesi- ne işlevsel kullanıyoruz ki köklü sayılara bile söz düşmüyor.

***

Bir zamanlar parıldayan o taçlar

Tâcdârlara sîne açan yamaçlar

Altın yamaçlarda zümrüt ağaçlar

Hicran kervanına karışıp gitmiş

***

Aklımdaki soru ve sorunlardan bir tanesi bile bu değildi. Kafanızı karıştırdıysam kusura bakmamanızı is- tirham ediyorum cân-ı birâderlerim.

Hafta sonumun, gönlümün ve de aklımın huzuru için yapılması gerekenler vardı. Misila/mesela; şofben keşmekeşinin ortadan kaldırılması, ocakta dönüşüm işlemlerinin yapılması ve de çamaşır makinesinin aktif hâle getirilmesi gibi. Temizlikle beraber ortalığın toplanmasını henüz gündeme almadık bile. Cu- martesimin yoğun geçmesinden dolayı eli mahkûm, pazarı mahzun bir şekilde beklemiş olduğumu da belirtmiş olayım.

Problemin başlangıcı ve de en büyüğü, bir nevi anacına gelecek olursak; nedir biliyor musunuz?

Balina Neriman...

Biraz da sizlere ev sahibemi anlatmam gerekiyor. 43 ila 48 arası bir yaşa sahip olduğunu düşündüğüm bu insan, ev arkadaşlarımdan birine “Aslen Diyarbekirliyem.” demişse de muhtelif yerlerde yaptığım araştırmalarda 'Rizeli' olduğu açıkça anlaşılmıştır. Küt saçları, siyah ufak gözleri ve de vahşî çehresinde oluşan gamzeler kişiliğinin izlerini taşımaktadır. Ayrıca; yaptığı anlamsız esprilere gülmek zorunda kaldı- ğımız zaman zarfında kahkahaları kulağımızı fazlasıyla tırmalamıştır. Ki kilosuyla orantısız delikanlı ba- yan profili oluşturma çabası da tüm Türkiye'yi endişelendirmiştir.

Efendim, birilerine ille de bir lakap takılacaksa iyi-hoş-güzel şeylere gönderme yapılmasından yana ol- sam da insanlara bir böcük/böcek gibi bakan böylesi bir ev sahibesi karşısında nasıl davranacağımı dü- şünmeden edemiyorum.

Hatta kimi zaman 'Suç ve Ceza'nın unutulmaz karakteri Raskolnikov gibi üstün insan vasıflarına sahip olduğumu ve de önümdeki en büyük engelin bu bağyan/bayan olduğunu varsaymıyor değilim. Neyse ki öfkemi, nefretimi şerbet niyetinlen/niyetiylen içiyorum; böyle de bir insanım. Yine de 'Balina Neriman' demekten kendimi alıkoyduğumu sanmayın; günâhı sizin...

(05/08/07)
________________________________________________________
Dipnot: Yazıda geçen dizeler 'Hicran ve Ümit' adlı şiirden alıntılanmıştır.

Bohembik

2010-03-08T13:21:00.000-08:00

Rıfat'a söz verdiğim gibi on dokuz sularında Eminönü-Üsküdar iskelesinde bulunuyordum.

Kız arkadaşı ve Rıfat, midye-dolmacının önünde görünüverdiler.

Ki beni fark etmeleriyle tebessüm buyurmaları bir oldu/ var olsunlar.

Midye-dolma mesâîlerine mânî olmamak için birkaç dakika kadar sakince bekledim.

“Bizim Üsküdar kalkıyor gençler, haydi gitmeli.” deyince de karşımda telaşlanan bireyler buldum.

Bu arada; midye-dolmadan oluşan ilgili besin maddesini bölerek yavaş yavaş sindireyim derken hafif bir mide spazmı geçiren insan, Rıfat'ın kız arkadaşıydı.

İşte bu yüzden Rıfat, tanıdığım en bohembik insandı.

***

Vapura atladıktan sonra Rıfat'tan ince bir gönderme arz-ı endam etti:

- Saçlarını uzatmışsın, Taffarel gibi olmuşsun?

- Keli örtmekte zorlanıyorum.

Eklemeyi de unutmadan:

- Taffarel bu sayede daha çekici oldu.

(Gülüşmeler.)

***

Vapur yolculuğumuz, Hisar'a ait insan çeşitlemelerini tasvir etmemle devam etti.

Misila/mesela ev ararken rastladığımız bir emlakçıyla olan diyaloğumuzu paylaştım:

- Merhabalar abi.

- Aleyküm selam gençler. Üniversiteli misiniz?

- Evet abi.

- Çok severim ben üniversiteli gençleri. Gençliğimizde biz de şey yaptık!..

(Çıkış yolu bulamayınca soru dolu bakışlarını bize yöneltti!)

- Biz bölge hakkında bilgi edinmek istiyorduk; kiralar nasıl, öğrenciler için uygun yer var mı?

- Şimdi ben üniversite gençliğini bir kere çok severim. Özellikle evlilerden ve öğrencilerden para almam.

"Vay be!" diye içimizden mırıldanıyoruz.

Konuşmasına devam ederek:

- Daha önce şu cadde üzerindeki 4+1 daireyi çok uygun fiyata öğrencilere verdik. Sporcu gençlerdi. Kız arkadaşınız da olucak tabiî; bir arkadaş Bağdat Caddesi'nde iş bulur bulmaz affedersin ama her gece kız atmaya başladı. Lan p.z.v.nk! Bir olur, iki olur, her gece olur mu? Şikâyetler çoğaldı; mahalle de küçük!..

- Abi biz 4. sınıf olduğumuz için biliyoruz bu hassasiyeti. Bir durum olmaz yani bizde, en azından bu de- rece bir şey. Eski ev sahiplerimiz referans dahi olurlar.

- Hımm, bak şimdi şurada Rıfat Ağabey'in üstünde 4+1 daire var. Acaba verir mi ki? Ama öğrenciye ol- maz, demişti; doğru ya!..

- Tamam abi. (Hüzünbaz yaratıklar moduna geçiş ve çıkışa yönelme.)

- Aslında yukarıda da bir daire var. (Cennetten mi bahsediyor!) Daha geçen hafta tutuldu o da.

- Abi biz de perişanız görüyorsun. Bu öğlen sıcağında başımıza güneş geçicek; Allah korusun!..

- Gençler biliyorsunuz üniversite gençliğini. Seviyorum gençleri. Üniversitelileri.

- Evet abi?

- Siz bana telefonunuzu bırakın. Bir durum olursa ararım.

- Eyvallah abi. Tez zamanda haber bekliyoruz.

Bizim anladığımız şuydu:

"Ben evlilerden ve öğrencilerden para almam; öğrenciye de ev vermem."

***

Sonra bir şeyler alıp kampüse uğrayalım, dedim.

Arkadaşlardan "İçeri almazlar!" itirazı yükseldi.

Olmazsa Kanlıca’ya ineriz, dedim; zaman yok dediler.

Neyse ki sıkıntı olmadı; 'güvenlik'ten fitness bahanesiyle geçiverdik.

(Elimizde lahmacun, kaşarlı pide, salata ve türevleri vardı; utanıyorum çekmeyin.)

Hisar'a karşı, Spor Akademisi'nin yeşilimtırak, naif bir köşesinde piknik yapıverdik.

Keyifli bir sohbetin ardından her zamanki gibi ayrılma vakti gelmişti sevgili okurlar..
_________
02/08/07

Yargımetre

2010-02-22T04:05:00.001-08:00

Son birkaç yıl içerisinde iyice tırmanan ‘Yargı’ künyesindeki yoğuşmalı kriz, Erzincan Cumhuriyet Başsav- cısı İlhan Cihaner’in tutuklanmasının ardından HSYK’nın yargılamaya müdâhil olmasıyla doruğa ulaştı. HSYK’nın, tutuklama kararını veren ilgili hâkimlere ve de mahkemeye dokunamayıp soruşturmayı yürü- ten özel yetkili savcılara dokunması Star Ana Haber’de Uğur Dündar tarafından defalarca Sabih Kana- doğlu’na soruldu… İdâri bir kurul olan HSYK’nın gerektiğinde bir mahkeme ve üyeleri hakkında dahi ‘yargılama’ yapabileceğini îmâ eden böylesi bir soruyu ve arkasındaki zihniyeti halkımızın vicdânına bı- rakıyoruz.

***

‘Yargı’ bağımsızlığının ve de tarafsızlığının sıkça tartışılacağı şu günlerde bir başka detayı da atlamaya- lım:

TRT 2 ekranlarına konuk olarak sıcak gündemi analiz eden Demokrasi ve Özgürlük İçin Yargıçlar ve Sav- cılar Birliği Eş-Başkanı Osman Can, ‘Yargı’yı baskı altına alan faktörleri şöyle sıraladı:

- Teftiş mekanizması ile Adalet Bakanlığı.
- Temyiz mekanizması ile resmî ideoloji.
- Her adımıyla HSYK.

Siyâsîlerin yeni bir anayasaya yelken açamadıkları hatırlatılıp nedeni sorulduğundaysa siyâsîlerin toplu- ma değil de kurumlara yöneldiklerini ve de bunun neticesinde siyâseti tükettiklerini tavzih etti.

***

Şimdi de kimi köşe yazarlarımızın yargımetresine el atıyoruz:

Oktay Ekşi, Hürriyet’teki köşesinde tepkisini “Dün tutuklanarak Erzurum Cezaevi’ne konulan, İlhan Ci- haner isimli Erzincan Cumhuriyet Başsavcısı değil, doğrudan doğruya ‘hukuk’tur. Kavganın hedefi de -kaç defa yazdık- doğruca 1923 tarihli Atatürk Cumhuriyeti’ni Cemaat Cumhuriyeti yapmaktır.” cümlele- riyle dile getirmiş. Başyazarımız milyon defa tekrarlamış bulunduğu klişelerden birini de aralara serpiş- tirmeyi ihmâl etmemiş: “Bu gidiş, gidiş değil.”

Cumhuriyet tarihimizi bireysel çağlara mı ayırıyoruz Sayın Ekşi? Ya da kalıplara mı döküyoruz? Veyahut sizin Cumhuriyet tarihinizde ‘Atatürk Cumhuriyeti’ni Millî Şef Cumhuriyeti mi takip ediyor? Böylesi ciddi- yetsiz tanımlamalarınızda Atatürk’ü ve şanlı devletimizin adını kullanmaktan nasıl olur da hicap duymu- yorsunuz?..

Her zaman söylerim; nerede ekşi bir cumhuriyet görsem orada terör örgütlerinin kanlı elleriyle harman- lanmış bir destanın hukuku yazılmaktadır.

***

Ahmet Altan’sa Taraf’taki köşesinde efendileri derinden sarsmayı eksik etmeyerek gündeme vurgu yap- tı ve de okurlarına seslendi: “27 Nisan’ı unutmadınız, 17 Şubat’ı da hiç unutmayın. ‘Cumhurun söz sahi- bi’ olduğu yeni bir cumhuriyetin ‘başlangıç’ tarihlerinden biri olarak kayıtlara geçecek çünkü.”

***

Fatih Altaylı her zamanki hâliyle bildiğimiz gibi; güneşe yumruk sallayanlardan. Yazısına ‘cılkı çıktı’ ile başlamış. “Savcı, başsavcının odasını basıyor. Evini de. Olabilir ama dün de yazdığım gibi her şeyin bir adabı var. Bir savcı nasıl soruşturulur, nasıl tutuklanır, nasıl yargılanır belli. Usulü var. Bir kere her şey- den önce Adalet Bakanı’ndan izin alınacak.”

Hukuk-dışı kodlanmış hukukçuları dinlemesini geçtim, dediği gibi bir yargılama olabilmesi için bile baş- savcının göreviyle ilgili bir suç isnadı var mı ona bakar insan! İsnat edilen suçlar: Ergenekon Terör Ör- gütü üyesi olmak, görevi kötüye kullanmak, tehdit ve iftira. Ona da mı bakınamadı; Yargıtay’da yargıla- ma yapılabilmesi için bahsettiği sürecin yine Adalet Bakanlığı teftiş mekanizmasıyla başladığını, gelen teftiş raporlarıyla hükme varmanın mümkün olabildiğini kendi cümlelerinden tıraşlayabilirdi. Ki ‘balyoz’ tepesindeyse en azından sevdikleri ve de sevmedikleri için bir Ferhan Şensoy klasiğiyle yazısını bitirebi- lirdi: “İstifâ ediyorum, çünkü istifâde edemiyorum.”

***

Emre Aköz’le yazımızın son etabına giriyoruz: “Diyelim ki Cihaner gerçekten suçlu… Eğer yargılanmasını engellerseniz, onun ilişkide bulunduğu şebeke üyelerini de kurtarmış olursunuz. Ve tersine… Eğer Ci- haner’in yargılanmasını engellerseniz, onun kendini temize çıkarma hakkını da elinden almış olursunuz. Bu olayda her şey var; hukuk yok!”

Köylüsünden enteline her vatandaşın sık sık tekrarladığı bir cümle vardır. “Bu ülkede her şey var, am- ma…”

Evet evet, doğru tahmin ettiniz; Emre Aköz köşesinde bu ülkede neyin olmadığına dâir çok önemli ipuç- ları vermiş. Dileyen ucundan gelir; Mevlânâ’ya da uğrar:

“Değirmen taşı döner amma bizim de gıdamız o yüzdendir, ekmekçinin kazancı da o yüzden; fakat de- ğirmen bunu bilmez, ne diye döndüğünü anlamaz.”
_________
19/02/10

Bakarsan Oluyor

2010-02-04T19:04:00.000-08:00

Bir önceki gecenin kara mizahı anlatılmaya değer.

Su sorunu yine yeniden baş göstermiş, evdeki 5 litrelik damacana bitivermişti. BİM vesâir marketler ka- palı olduğu için köşe-başındaki bakkala gitme mecburiyeti doğmuştu. Saadet zinciri ekolünün son tem- silcilerinden bakkalımız bizi karşılamış, selamlaşmadan sonra da bu geveze kardeşiniz her zamanki gibi bir konu açıvermişti:

- Abi işler nasıl, tıkırında mı?

Bakkalımız hafifçe başını eğerekten:

- Bakarsan oluyor tabiî. (Dükkânı kastediyor.)

- Siyasette de aynı değil mi abi, bakarsan oluyor..? (Zaafı var biliyorum.)

- O başka!

- Ne gibi abi?

- O Allah’ın emri kardeşim! Allah’ın emri!

- Hayırlı işler.
_________
02/08/07

Kırdınız mı, Kırmadınız mı?

2010-02-03T21:59:00.000-08:00

Gün ne kadar erken başlarsa başlasın, düşüncelerle yarışamaz acelecilikte.

Saatlere lanet etmemekle birlikte beş dakika arayla çığıran alarmın da etkisiyle başımı birkaç kez soğuk suya bıraktım. Nedendir bilemiyorum; bu yöntemden yıllardır 'her derde devâ' bir yöntem olarak bahse- dilir. Ki ilgili yöntemin ne denli gerekçesi hazır bir şey olduğunu öğrenmek yine bizlere düşüyor sevgili okurlar. Bir kere, başımızı soğuk suya soktuğumuzda daha da sersemleyip yavaş hareketlerimize de- vam ediyoruz. Uzun vadede bizi açabilir amma/ama, o anki sakarlık hâlini törpüleyemez. Size tavsiyem; sıcak suyla yapın bu işi ya da hep sıcak aksın musluklar; faturaya yansımadan. Belki de istisnayım hepi- miz gibi.

Gerçi sersemlemekle ilgili ve de bilgili bir adet toplumsal mesaj da vermeli: "Toplum olarak sersemleşti- rilmeye meyilli kaç nesil yetiştirdik ki bu kadar darbe gerçekleşti?" Açarsak: "Hele ki kendi milletine ap- tal etiketi yapıştıran kimi zâtların halkın siyasetçisi olarak vitrinlerde sırıtıyor olmasını ne de çabuk sin- dirdik..?" gibi.

Bir önceki gün İSKİ’den kısmî bir memnuniyet içinde ayrılmıştım. Sanmayın ki vadedilen hizmete âheste kalmış bir müşteri edasıyla ayrıldım. Bi/bir kere, ben İSKİ’nin müşterisi bile değildim fatura üzerinde. Ol- mak da istemiyorum açıkçası. İSKİ’de bulunmamın sebebine gelince; ev sahibemizden kopartabildiğimiz tek imtiyaz; su ve elektrik faturalarını üzerimize almamaktı. Şahsî olarak 10 dakika kadar dil dökmü- şümdür böylesi bir imtiyaz için. İşine gelmese elbette ki yine kabul etmeyecekti. Kabul etmesinin en önemli nedeni; mührü kırılmış bir su sayacı binasında bulunuyordu. Kaçak su kullanımından ceza alabi- lirdi. Suyu kullanan bizdik gerçi ama, -ev sahibemizin emriyle- mührü kırıp kullanıma hazır hâle getiren ev arkadaşlarımdı. Gelişen hukuk dışı olayları perde arkasından izlemekteydim. Nedense başrol senin dediler perdenin diğer tarafından. Sahneye fırladığımda yalnızdım; olasıdır ki ev arkadaşlarım aynı za- man diliminde terminalde bilet telâşesindeydiler...

Yapılması gerekeni yapmak için ev sahibesinden ilgili geçmiş dönem faturasını almak gerekiyordu. Ha- zindir; işbu eylem adeta işkenceye döndü/ oysa parasını biz ödesek hiç geciktirmezdi!.. Bugün git, ya- rın gel; 2 hafta geçti. Seçimlerden önce bir baktım; faturayı uzatıyor. Hiç de boş vakitçiğim yok. Bu defa da ben on gün kadar oyalandım... Çünkü sistemde suyun 'açık' görünmesi için İSKİ Bölge Merkez Bina- sı'na gitme zorunluluğumuz vardı. İlgili binanın Altunizade sınırları içerisinde olması ve benim bu sınırları daha önce aşındırmamış olmam tedirginliğimi ve de bahanelerimi artırıyordu.

İşbu eyleme bir otobüs durağına yakınsayarak başladım. İlk gelen otobüsle merhabalaşıp şoföre yol yordam sordum. Şoför dostumuz, aracının ilk basamağından inmemi ve arkadan gelen Kadıköy aracına atlamamı salık verdi. Ve ekledi: "Arkadan geliyor." Kadıköy otobüsü aynen dediği gibi teşrif etti. Oto- büste itiş kakış arka mevkîye ilerlerken bildiğim yerler yavaş yavaş kadrajımdan kayıyordu; panikledim. Genç bir arkadaşımıza “Altunizade’de inmem gerekiyor, yoksa geçtik mi?” deyince genç arkadaşımız emin bir şekilde ”Bir sonraki durak abi.” dedi. Ferahladım yine yeniden. İnerken ‘Sana dua edebilirim.‘ dedim olgun bir tebessümle. O da onaylar gibi başını öne eğdi.

Sora sora 300-400 metre kadar yürüdükten sonra İSKİ binasının soğuk yüzü kendisini gösterdi. İçeri yöneldim. Kapıda klasik güvenlik kontrolüyle hasbihâl edince ötmemesi için çantamı bayana uzattım. Ve ötmedi hâliyle. Ardından klimanın sıcak yüzüyle karşılaşır karşılaşmaz saate bakındım, çünkü başkaları- nın saatiyle yarışıyordum. Saat 08:38'i gösteriyordu. Yüz çizgilerimdeki kasılma gevşedi ve ince bir yay hâlindeki tebessümle danışmaya doğru yürüdüm. Borcu nedeniyle kapatılıp mühürlenen sayaçlarla ilgili işlemlerin nerede yapıldığını sordum; 5-6 metre ilerideki iki bölmeyi işaret ettiler. Önce borç bedelini yatırdım, ardından açıp-kapama işlemlerinin olduğu bölmeye geldim ve fatura ile makbuzu uzattım. Bir- kaç sorunun ardından işlemlerin bittiğini söyledi bağyan/bayan memur. Hafifçe başımı eğdim ve bir soru sormak istediğimi söyledim. "Buyrun." dedi donuk bir ses tonuyla. Oldukça sempatik bir tavır alarak so- rumu sarmaya başladım makaramın kenarlarına:

- Ev sahibemizin borcunu yatırdım gördüğünüz gibi, açıp kapama işlemini de yaptık... Söylemek istedi- ğim, yani nasıl desem, mesela bu sayaç üzerindeki mühür; yani o kilit sistemine zarar verdik, hatta kı- rıp sizin işinizi kolaylaştırdık, diyelim. Yani açıp kapamaya bile birilerinin gelmesine gerek yok, olarak dü- şünelim. Bunun bir cezası var mıdır, varsa da kimlerin sorumluluğu kabul ediliyor?

Herhangi bir bilgisi olmadığını söyleyince sinirlenir gibi oldum; bu vesileyle "Yeteneksiz, nerede istihdam edildiğini bile bilmiyorsun!" şeklindeki iç/çakrafobik seslerimi yansıttım memur bağyana/bayana. Herhâl- de hissetmiş olacak ki o da sinirlenmeye başladı. Ben aynı soruyu farklı şekillerde sorarak diyalog kapı- sını açık bıraktım. Kafası mı karıştı nedir, anlamsız bakışlarla karşılık verdi... Benim işlem bir türlü sonlan- mayınca da çevremde bir güruh oluştu. Ve sonunda şef yanıma gelerek şahsımı onurlandırdı:

- Sorun neydi bayım ?
- Bir sorum vardı, bayan yetersiz kaldı.
- Nedir? Ben yardımcı olayım?
- Bizim çözümlememiz gereken bir problem var. Diyelim ki bir akrabamızın sayacı borcundan dolayı mü- hürlendi. Tâkiben mühür bir şekilde kırıldı. Ve şimdi, benim vasıtamla hesabın borcu kalmamış görünü- yor. Cezası var mıdır? Varsa nedir?
- Diyelim ki falan olmaz. Kırdınız mı, kırmadınız mı?
- Soru basit. Eğer çok önemliyse kırmadık tabiî ki. Sayaç bize de ait değil zaten.
- Üst katta teknik şef var. Seni oraya yönlendiriyorum.
- Vaktim kısıtlı ama bir görelim.

"Ne sorunmuş!" diye düşünmeye başladım. Sanki sorgu memuru! Merdivenleri tek tek çıkmaya azmet- tim ama dönesim de vardı, çünkü saat 08:50 yi gösteriyordu. 10:00'da İncirli’de olmam icap ettiği için acele etmeliydim. Beklemem gerektiği söylenince 'beklemekten ve de bekletilmekten nefret ederim' ba- kışlarıyla muhataplarımı yıpratma teşebbüsünde bulundum; pek garipsediler. Ve olan oldu; beklerken gözüme ilişen bir yazı bu ortama daha fazla dayanmamın mümkün olmadığını gösteriyordu:

“İstanbul’da su musluktan içilir.”

Velhâsıl; bir saniye bile beklemeden tekrar yola koyuldum, kaldığı yerden...
_________
01/08/07

Târihe Bırakalım

2010-01-31T18:05:00.000-08:00

İçimizde ukde olarak kalan şeyler: Fransızcadan dilimize ödünç Aylık Akbil alır gibi transfer ettiğimiz 'kontrpiye' nâmında, dile gelmekte sıkıntı çeken bir sözcük vardır. Dile gelir gelmez de 'kontrpiyede kalmak' hâlini almakta bir beis görmez. Ve nedendir bilmiyorum; her ne şart ve zamanda dile gelse; Umut Sarıkaya'nın "Rahmi Koç'la Beşiktaş'ta aynı eve çıkmak" temalı yazısını hatırlarım. Tek güzelliği bu olmalı.

Bildirgeç:

Fecâat: Çok acıklı, yürekler acısı durum/ TDK.

Rivâyetlere göre 'Tony Blair lied, thousands died' gerçeği İngiliz parlementosu komisyonlarında da sorgulanmaya başlanmış. Belli ki İngiliz stratejik kayıpları ön planda ama; soruşturma açısından, yıkımın insanî boyutunun göz ardı edilemeyeceği de bir başka realite.

Hayâtımızı anlamlı kılan şeyler: Yıllar, yıllar önce... Minicik olduğum, yetiştirilme tarzımdan dolayı öğ- retmenlerimi peygamber gibi gördüğüm, toz pembe gözlüklerin henüz kırılmadığı dönemler... İşte o za- manlar okul dönüşlerinde fırından sıcak ekmek almayı öğrenmiştim. İki bilinmeyenli hayat problemlerin- de kaybolmuş kimi arkadaşlar zanneder ki fırınlardan her dakika sıcak ekmek çıkıyor ya da sırf vatan- daş güzelliği adına sıcaklar izole ortamlarda saklanıyor! Hayır efendim, hiç de düşündükleri kadar ro- mantik bir fırın bulamazlar. Velhâsıl romantik detayları es geçip sıcak ekmeğin sırrına geçelim: Fırıncı us- taların yanına varıp "Sıcaklar ne zaman çıkıyor?" der ve dersimizi alırsak; işte bu, hayatımızdaki vakitli- ce heyecanların bir ön izlemesi olarak karşımızda tebessüm eder. Fark edersek güzel olur.

Tespit: Gerçekleri tarih yazar gibi bir aforizma vardır ya; işte bu aforizmaya dayanarak bilhassa tarih kitaplarını tarih denen ulvî büyüğümüzün yazmadığını söyleyebiliriz. Çünkü sağa sola tekzip metni yol- layarak zaman kaybedemez tarih; sonuçta gerçekleri yazıyor abi. Bilirsiniz; yıllardır Türk ve Yunan tarih- çileri komisyonlarda bir araya gelerek tarih kitaplarındaki düşmanca ifadelerin (Yanlışlar sonra geliyor.) yumuşatılması için çalışıyorlar. Netice var mı; tarihe bırakalım.

Mîrasyedik cımbızımtıraklar: Üçüncü Şahsın Şiiri'nden şahısları ayırabilir misin Abidin?
_________
31/01/10

Şapkasız Salep

2010-01-31T06:15:00.001-08:00

Adakale'de başlar tarih.
ve tarih, kundağında can verir Adakale'de.

kediler tırmanırken mavilere
miyavlardan şatolar kurar gözlerine.
hâl böyle olunca bir başka miyava kadar
gözlerine taşırım tüm kedileri.

biriktirdiğim silgi tozlarından
simsiyah bir gökyüzü yaparken
sobadaki kestanelerin hatrına
bulutları balkona asarım.
asarım asmasına da
başının üstündeki bulutlardan
haberin var mıdır, bilemem.

bilinmezlerin tam ortasında
Üsküdar'a geçerken içilen salep
nasıl tarçınlanıyorsa bolca;
şapkası düşen tavşanları
'altı'dan ayırmadan önce
ne kadar 'iki' varsa sana dair
taban fiyatlarından arındırıp
soru işareti yaparım.
kaldı ki ünlemleri
sırtına yükleseydim
beli incinen Atom Karınca gibi
yılgın bir hamal olmayabilirdim.

olabilmelerin olağan sayılıp
ölebilmelerin o denli kabule değer
görülmediği canım ülkemde
seni, bir diş fırçasının
o ilk günkü asaletinde saklarım.
saklarım saklamasına da
bir intikam gibi bakar
tek sıkımlık diş macunu ötelerden.

ötelerden selamlar getirip de
getirdiğiyle yetinmeyen
maatteessüf bir Tanrı misafiri
ne yer ne içer, bilir misin?..
özrü avuçlarından büyük
nice dilenciler emzirmiş olmak
ve sonradan esmerleşen
çocukların düğünlerinde güneş,
davetliler arasında değilse
ki böylesi bir vicdansızlık
ancak insanoğluna yakışır,
süt tozlarından gölgeler midir
gördüklerimiz
ve de gömdüklerimiz?..

gömülen; bir tarihten ziyade ayıplarsa da
bilirim; ayıplar markete, okula götürülmez.
ne de olsa taşınmazlardan değildir
pleybek yapan görüntümüz;
yine de vergisini öder
gürültümüz.

gürültü demişken;
en fazla gürültüyü mavi yakalılar yapar.
ve beyaz yakalı sevdaları;
'ilkokul sıralı' yıllarda sıraya girmekle başlar.

başlarken Ali'nin tarihi Oya'yla beraber;
topu olanın aslında Oya olduğu unutulur,
atı olan da Oya'dır ama Kaya bindirilir ata.
nedense atın fikri hiç sorulmamıştır,
yoksa Kaya'nın attan inmediği yıllarda
Oya yeterince hayvansever değil midir?..

değil midir ki gelip geçenler
kaşlarının üstünden;
Silistre'den havalanan siyah güvercinler?..
ve kimsesiz bir kitabe midir Abdülhamid Han
Santa Maria Draperis Kilisesi'nde?..

kili, sesini götürür toprağın.
uçurumlar çoğalır;
bağrı açılınca sazın.
ve sen bir yanımda düşersin;
ellerine kına yaktığın için.

içi geçmiş yolculuklardan arda kalan
bir mayın tarlasında kanayan yanım,
çalışan yanımdan emekliyse de
patlayan çocukluklardan hasat,
sanıldığı kadar verimli değildir.

ederi veriminden az,
kederi siteminden fazla;
bir garipliktir insanlık.
ki misketlerim kırılınca gözlerinden
aynadaki hüzünlü hâline bakarım.
bakarım bakmasına da
baldırandan yaptığım heykeller
ne kadar da sana benzemekteler?..

sesteş bir sancıyken benzerlik,
gözlüklü öpüşme çabalarından uzak
çizdirilen tüm gözler.
ve ne diye taşar adın, gözlerimden;
gözlük bile taşımazken ben?..

'ben' kelimesi, en çok babalara yakışır,
sakalın ta kendisi de öyle.
ki en çok da 'baba' derken latiftir;
sakalında salıncak kuran babalar.

letafeti ödünç 'sevda sokağı'nda
oyalansa da gençlik;
makyajı akan Oya yaşlanmıştır artık.
Kaya attan inip enflasyona binmiştir.
ve Ali hâlâ top peşinde koşmaktadır.

ön yıkaması serttir koşuşturmaların;
ya koşar ya düşersin.
ki kapı önleri için birebirdir;
peşi sıra köpük köpük bedenler.
anneler en çok böyle köpükleri severler;
bedavadır temizlik, bedavadır köpürmek.

dizleri yırtmak bedava olsa da
tercih edilmeyendir.
ve her kapıda bir beden küçülmek
negatif büyümenin ekürisidir.
ya büyümek vardır etiketlerde
ya da etiketlenmek.

etiketini sökerken hayatın
akreple yelkovan Fransız İhtilâli'ne katılır.
ve 'uzuneşşek' oynarken yeniçeriler,
Vak'a-yı Hayriye yakınlaşır.
sense 'seksek' kokulu bronz bir çağdan
kocaman bir gök-taşı getirirsin.
farkındaysan etiketini sökmemişsin!..

söküklerle uğraşmaz kimse,
anneler dışında.
ki anneler dikmeseydi insanlığı;
sabahları uyanmak bedava olmayabilirdi.
ve sen bir sonraki sabaha uyanamayabilirdin.

korniş dübeliyle uyanır demokrasi,
sararmış perdelerin alnı ak.
tıpkı şeffaf bir gelecek sonrası
yer çekimine gösterdiğimiz vefa gibi.

vefalıdır patates baskısız geceler
gidecek bir yeri olmayanlara.
oysa sahipsiz kıyılara vuran integrallerin
hangi katında kalınacağı şüpheli değil midir?..

şüpheleri deli eden kesinliktir
seni avucumdan kaydıran.
ve kaygılı bir bekleyiştir Cevizlibağ trafiği.
kornalara asılırken sayın abilerim,
kim bilir hangi sokaklardan geçiyorsun?..
âşinâ olduğun yüzler sırıtırken kadrajında
kim bilir hangi cümlelerden sekiyorsun?..

sek sekebildiğin kadar; hayat kısa.
bilirim, en fazla hokkabaz olabilirsin.
ki şapkandan seni çıkartırım.
çıkartırım çıkartmasına da
kibrit çöpleri yakın mı sana, onu söyle?..
eğer yakınsa; yakmadan tenini
dokun alnındaki kıvrımlarla beraber.
ve bir şiir yap içinde yaşayabileceğin.

yaşayabileceğin tek bir ülke olup da dünya,
başkenti İstanbul olacağına,
sen almaz mısın bu tacı?..
inan, taca çıkan topçu çocukların
hiç ama hiç mazeretleri yok.
çünkü başka bir ihtimâl yoktur hiçbir aşkta;
kimler aşklaşıp havaya karışmışsa
başka türlü olamayacağı için öyle olmuştur.

Kuleli

2010-01-31T06:12:00.000-08:00

ah Kuleli’m ah!

bir gece yarısı sevgilimle

aydınlık merdivenlerinde

vur beni!

Zebralaşmak

2010-01-30T05:16:00.000-08:00

Öyle fakirim ki!..

Şöyle bir 'cuma'ya çıkayım, dedim.

Kalabalık bir karşılama;

meğer geleceğimi haber almışlar!..

Bakanından/Faruk Çelik valisine/Şahabettin Harput,

ilçe belediye başkanından/Özgen Keskin muhtarına/İsmail Eroğlu;

her biri 'hazır ol'da bekliyor.

Çeşit çeşit insan da 'bakan'iyor hâliyle.

Sonra görevliler var.

Bakıyorum; aşûre, kek ve meyve suyu dağıtıyorlar.

Bir fakirdaş olarak aşûremi kapıp kalabalığın arasına karışıyorum.

Bu sırada konuşmacılar için seyyar bir kürsü kuruluyor.

Bir de seyyar sunucu tutulmuş...

İmkânlar kimi zaman kısıtlıdır; mâzur göreceğiz.

Sırasıyla Muhtar, İlçe Belediye Başkanı, Vali ve Bakan konuşmalarını bitiriyorlar.

Ve sıra tam bana geldi derken dağılmalar başlıyor.

Kalabalığın önlenemez dağılışını simgeler şekilde;

hepsi birer 'Zebra' gibi bakınaraktan uzaklaşıyor.

'Zebra' demişken Umut Sarıkaya'ya da bir parantez açalım.

Duyarlı bireylerin hayvanseverliğiyle ilgili şöyle bir tespiti var:

"Kediye elbise, 'bulldog'a güneş gözlüğü tak insana benzet,

danayı yarım sucuk olarak, içinde 'Yiğidolar kenetlendi'

haberi olan gazete kâğıdına sarıp buzdolabında yatır.

Hümanizm; duyarlılık, Yiğido'yla danayı yan yana getiriyor."

Umut Sarıkaya'ya don biçmek değil de ufak bir ek yapmak gerekirse;

hayvanlara göre insanlar şöyle sınıflandırılabilir:

- Hayvansavar olarak insan.

- Hayvansever olarak insan.

- Hayvansayer olarak insan.

Sınıflandırmamızı, ilkel çağlardan günümüze kombinasyonlarıyla birlikte çoğaltmak,

araştırmacı hayvansayar tarihçilerin görevi, bu işi onlara bırakıyoruz.

Ki baktık başaramadılar, yine el atarız çekinmeden...

***

Evet, nerede kalmıştık..?

Hah, kalabalık dağılıyordu.

Kalabalık dağıldıkça elbette ki ben de dağılıyordum dostlar.

Birkaç dakika 'başbakancılık' oynamanın bir bedeli olmalıydı;

kalabalıklara girmekle aktif olan bir bedeli...

Şöyle ki kalabalıklara bir şekilde karışan birey yavrusu,

yakından uzaktan tadıverdiği bu tortuyla birlikte 'Zebra'laşır.

Veryansın etmeye gerek yok;

artık ben de bir 'Zebra' oluvermiştim...

***

Umut abi inan, yalnız değilsin;

kalabalık ve yükseklik tortusu konusunda.

Ki biliyorum sende daha çok korkusu var ama,

olsun çok da farklı şeyler sayılmazlar.

Bu tortu ve korku; kalabalığa karıştığında,

insanı, "İnan, yalnız değilsin." tadında duyarlı cümleler kurmaya sevk eder.

Nitekim daha fazlasını kurmadan; bi/bir götlük yer aç lütfen...

***

Fakirlik bulaşıcıdır; artık siz de fakirsiniz.

***

Mücadelemiz devam edecek fakirdaş.
_________
13/03/09

(5) Murtazâ, Mustafa, Kadir & Çay Ocağı & İç-Gün & 3 Ay Öncesi

2010-01-20T14:46:00.000-08:00

Murtazâ: Ah be abi, beni bir türlü anlamisiniz! (Şiveyi boş geçmemeleri için başını sağa sola sallar.)
Mustafa: Dergiyi boşver, haftalık gazete çıkaralım? Bursa hakkında detaylı haberleri kim merak etmez abi burda/burada?
Kadir: Bence de gazete. Bulmacası da olsun, yoksa hayatta almam. (Çay ocağında bulmaca seven kit- lenin sevgisine mazhar olur.)
Mustafa: Bak abi, şu elimdeki dergiyi görüyor musun?
Murtazâ: Evet de, sarışın dergi olur mu len?..
Mustafa: (Anlamaz.) Sarışın?
Kadir: Kâğıt kalitesi yeah.
Mustafa: He ya, dergi demeye bin şahit. Bak şuradaki haberin altında benim adım var.
Murtazâ: Nerden/nereden esti böyle bir şey?
Mustafa: Üniversitede iken boş vaktim çoktu; bir de şu çok süper fotoğraf makinalarını kullanabilmek için işte. 'Fotoğraf: Mustafa Dursun' yazıyor altta, bak.
Murtazâ: Basımını nerede yaptınız, anam hem de ücretliymiş bu!
Mustafa: Her şeyi Galatasaray karşıladı.
Murtazâ: Arkanız sağlammış. Bizde öyle bir şey ne mümkün! Geçen gün Usta'ya açtım dergi mevzuunu. Velet Necat da oradaydı, gürültüsünden anlatamadım tam. "Hayır." deyince de diretemedim. Sponsor olaydı hayatı kurtulurdu. Tamam; kısa ve orta vadede bir şeyler vadetmiyoruz ama sigorta şirketlerin- den daha sağlam hayallerimiz var uzun vadede. (Kısa bir sessizlikten sonra gözlerini kısarak arkadaş- larına odaklanır; dergi için neler yapmaları gerektiğini kurgular.)
Mustafa: Çay?
Kadir: 3 çay Hamdi Abi.
Murtazâ: Eyvallah Kadir, meteliksiz de olsan iyi niyetlisin.
Mustafa: 4 oldu, Usta da geliyormuş, mesajı var.
Murtazâ: Mevzûyu Vicâhî Usta'nın yanında açmayalım. Biliyorum, o da istiyor. Ama stratejik olalım; üç tarafımız denizlerle kaplıymış gibi. Dört tarafımız deniz olsa 'hayır' mı diyeceğiz? Ama denizlerde kuvvetli değiliz; gücümüz ancak Yunan'a yetiyor.
Kadir: Emin misin Usta'ya bu bahsi açtığına?
Murtazâ: Denizler mi, Yunanlılar mı?
Mustafa: Oğlum dalga geçme bizimle, matbû bir dergi çıkarmayacak mıyız?!.
Murtazâ: Hobi olarak takılıyorum, diyordun?
Mustafa: Hobi de olsa ele gelen bir şeyler yapalım.
Murtazâ: Ele gelen hobilerin maliyeti fazla Mustafa!
Mustafa: İşin maliyetine ben karışmam, o senin bileceğin iş.
Murtazâ: O zaman benim bileceğim işleri yapıyoruz!
Kadir: (Araya girer.) Ee, peki ne yapıyoruz? (Bir gözü, ocağa yaklaşmakta olan Usta'dadır.)
Murtazâ: Usta geliyor, gidince konuşuruz..
__________________________________________
Yayın: Aracılar Cumhuriyeti dergisi, sayı 2, sayfa 7-8.

(4) Murtazâ, Gözlüğe Güven Abi, Mehmet Abi & Güvenlik & İç-Gece & 6 Ay Ö.

2010-01-20T05:07:00.000-08:00

Murtazâ telefon eder program için. Açan olmaz. Güvenlikteki görevlilere yönelir:

Murtazâ: Baba şu ilanı soracaktım; telefon ediyorum, açmıyorlar. N'etçez?
Gözlüğe Güven Abi: Kimlik?
Mehmet Abi: Eleman yurdun içinde.
Gözlüğe Güven Abi: Haaa, tamam öyleyse!
Murtazâ: Güven Abi, yurda yeni gelen misafir öğrenciyiz diyeyse bu tavrın, hiç hoş değil bilesin!
Gözlüğe Güven Abi: ... (Önemsemez bir tavırla bilgisayarının klavyesine yumulur.)
Murtazâ: (Tedirginliğini belli etmeden.) Program diyorum, nasıl ulaşacağız şu ilanı gömene?
Mehmet Abi: (Delikanlılık bilinciyle soruya cevap vermesi gerektiğini fark eder.) Sorun olmaz, ilanda kaç yazıyorsa yurdun önünde olun; gidersiniz.
Murtazâ: Eyvallah abi.
________________________________________
Yayın: Aracılar Cumhuriyeti dergisi, sayı 2, sayfa 6.

(3) Murtazâ, Necat & Güvenlik & İç-Gece & 6 Ay Öncesi

2010-01-18T14:12:00.000-08:00

Murtazâ: Alo, Usta?
Necat: (Kısa bir bekleyişten sonra.) Necat ben.
Murtazâ: (Hızlanan bir ses tonuyla.) Necat, baban yok mu?
Necat: Abi yok burda/burada, matbaayı bana bıraktı, bir arkadaşına uğrayacağını söyledi. Kimmiş sor- madım. Gelmez herhâlde.
Murtazâ: Muhabbetlerimi ilet.
Necat: (Sorgulayıcı bir edayla.) Muhabbetler?
Murtazâ: Yeni bir muhabbet açmaktasın Necat!
Necat: Kontörsüz kalasın abi! (Telefonu kapatır.)
Murtazâ: Haytalığı tuttu yine keratanın! (Yeni bir numara çevirir.)
__________________________________________
Yayın: Aracılar Cumhuriyeti dergisi, sayı 2, sayfa 5-6.

(2) Murtazâ, Ahmet & Yurt Kantini Girişi & İç/Dış-Gece & 6 Ay Öncesi

2010-01-18T05:04:00.000-08:00

Murtazâ: Oğlum TV programı varmış Edat Közdemir'in, gitsek ya? Programın adı 'Meteliksiz Türkçe' imiş. Yurdun girişindeki ilan panosunda gördüm, araç kaldıracamışlar. Arayıp adımızı yazdırak?
Ahmet: Çay?
Murtazâ: Bardak?
Ahmet: ? (Sessizlik.)
Murtazâ: Oğlum ben misafir öğrenciyim; her şeyim misafir benim. Bak; baya da depozito bayıldık, bir de bardağa depozito ödemeyelim? (Sırıtır.) Hem bardağını dün kullanmıştım, bugün de kullanayım? İyi in- sansın sen, hep söylerim bunu. (Sesini yükseltir tehditle karışık.) Yeminlen bir daha Aylık Akbil'imi ver- mem.
Ahmet: Odada oğlum bardak, çıkartma şimdi odaya. Tamam, depozitoyu ben öderim!
Murtazâ: Sıcak su da senden, çayları kap gel, ben arka tarafa geçiyorum.
Ahmet: Abi yol tarafına bakan yere geç. Çağrı'yı da çaldırıyorum. O da gelsin.
Murtazâ: Tamamdır. Ben şu ilan için güvenlikteki telefonu kullanayım. Kartın var mı?
Ahmet: Var.
Murtazâ: İşte budur; bende de var. Bu bir işaret oğlum. Seninle iyi bir ikili olacağız. (Bekleme yapma- dan.) Sağ kolum olur musun Ahmet?
Ahmet: Abi kusura bakma ama, daha 3 gün oldu tanışalı; sen beni kullanıyor musun? (Tedirgin bekleme mimiği.)
Murtazâ: Ben yaşlıyım, biliyorsun; yaşlılara saygı.
Ahmet: ... (Cevabı beğenmez.)
Murtazâ: (Konuyu başa sarar.) Kalabalık gidelim şu programa. Başka genç yok mu gelebilecek?
Ahmet: Burhan var, hani şu basket oynadığımız, sonra bizim kattan elemanlar var. Söylerim birazdan.
Murtazâ: On kişiyi geçer miyiz? Araç kalkmazsa üzülürüm oğlum ben.
Ahmet: N'apabilirim ki!
Murtazâ: Düşünelim bakalım; ne yapabilirsin..? Sende fazla terlik var mı?
Ahmet: Yok abi. (Dişlerin boy boy olduğu vaziyet.)
__________________________________________
Yayın: Aracılar Cumhuriyeti dergisi, sayı 2, sayfa 4-5.

Bizler

2010-01-17T10:49:00.000-08:00

Bizler, ‘genç olduğu kadar hür’ bireylerin aracılarıyız.

Bizler, bütün renkleri hızla kirletip birinciliği beyaza verenlerin aracılarıyız.

Bizler, pimi çekilmiş militerliğin vicdanımızda patlatılamadığı bir kardeşliğin aracılarıyız.

Bizler, “Yol her zaman beklediğinizden uzun sürer.” gibi aforizmalarla beklenen yolun sürgün edildiği haberini alanların aracılarıyız.

Bizler, değerler üzerinden değerler ($) toplayıcılığı yapan sivil, asker ve bilumum çeşitlerinin karşısında dik duranların aracılarıyız.

Bizler, bağlama familyasına mensup, sapı kısa bir muhalefet arzu etmeyenlerin aracılarıyız.

Bizler, bir de Küba’da kaçak puro satıcısı olsam, diyerek Orhan Veli’ ye selam çakanların aracılarıyız.

Bizler, geviş getirmelerde bir miktar dil-bilgisi gerektiğine kanaat getirenlerin aracılarıyız.

Bizler, canları gibi ülkelerini sevenlerin bir sorunla karşılaşıp kapatılmalarını sindiremeyenlerin aracıları- yız.

Bizler, kaygılarını kaygılarıyla örten bir gençliğin kenef kapılarına anayasa yazdığı bir dönemin tanıkları- nın aracılarıyız.

Bizler, edep yüklü bulutlarıyla yolculuk edenlerin aracılarıyız.

Bizler, feylesoflarla şeylesofları aynı derede yıkamayanların aracılarıyız.

Bizler, zorunlu seçmeli pert olarak ‘Çok Severim Ben Üniversiteli Gençleri Emlak’a yolu düşen mahzunla- rın aracılarıyız.

Bizler, bayatlayan ekmeklerin, gerçekliğini yitirdiğine değil, tadını yitirdiğine inananların aracılarıyız.

Bizler, ‘Fotosentez Bayramı’nı kutlayanların ya da kutlayamayanların aracılarıyız.

Bizler, “Ne zaman efendi olduk, kaybettik.” felsefesiyle efendileri dize getirenlerin aracılarıyız.

Bizler, kulak kiriyle kabızlığı bir tutmayanların aracılarıyız.

Bizler, “Buralar hep dutluktu, kırmızı rugan ayakkabılılar geldi ve her şey bitti.” gibi özdeyişlerle yetişen meydanların aracılarıyız.

Bizler, bir şarkıyı kesik kesik defalarca dinleyerek üzerine şiirler yazabilenlerin ya da yazamayabilenle- rin aracılarıyız.

Bizler, Altar’ın oğlu Che Guevara’nın Gelevera Deresi’nde ne yaptığını merak edenlerin aracılarıyız.

Bizler, ’sıfır yedi büyüktür sıfır beş’ gerçeğini anımsatanların aracılarıyız.

Bizler, Aylık Akbil’inden sadece sizler için feragat edenlerin aracılarıyız.

Bizler, “İyi kazandığımız dönemler vardı.” yumurtasını kapıya dayandırmayanların aracılarıyız.

Bizler, ıslak siyasetlerine başlamadan önce, peteklere emanet edilmiş bir çift çorabı ellerine alıp o duru, o sıcacık, o tiken tiken hâllerine bakıp kurban olanların aracılarıyız.

Bizler, kira ücretini minyatür kalelere vaktinde şutlayamayan zamansız öğrencilerin aracılarıyız.

Bizler, tekeri patlayan otobüsten inen yolcuların muavine küfreder gibi baktıkları bir arzuhâlin aracıları- yız.

Bizler, “Ben sana gülüm derim; yaz saati uygulaması başlar.” düsturunu ilke edinmişlerin aracılarıyız.

Bizler, Sahlep kentinde Tarçın kadar cömert bir vapur seferinin aracılarıyız.

Bizler, sefer saati gelip de jeton kuyruğuna giren nesillere vapurdan el sallayanların aracılarıyız.
__________________________________________
Yayın: Aracılar Cumhuriyeti dergisi, sayı 1, sayfa 2-3.

(1) Murtazâ, Vicâhî Usta & Matbaa & İç-Gece

2010-01-15T17:55:00.000-08:00

Vicâhî Usta matbaayı kapatmak üzereyken Murtazâ gelir.

Murtazâ: Usta, selamün aleyküm.
Vicâhî Usta: Aleyküm selam. (Tabureyi işaret ederek.) Sen geç, ben geliyorum. Başka arkadaşın var mı?
Murtazâ: (Tabureyi tek koluyla sırtlayarak.) Yok usta. Sorularımdan başka erzak getirmedim.
Vicâhî Usta: İyi.

Vicâhî Usta matbaanın kepenklerini yarıya kadar indirip dışarıya şöyle bir bakındıktan sonra kapıyı çe- ker ve içeriye; masasının bulunduğu yere gelir. Kocaman harflerle bezediği notlarına göz gezdirir ve eli âhizeye gider.

Vicâhî Usta: Murtazâ bir şeyler içer misin; Necat'a söyleyelim getirsin.
Murtazâ: Yok Usta. Birazdan kaçarım, arkadaşlar bekliyor.
Vicâhî Usta: Onları da getirseydin ya buraya..?
Murtazâ: Sıkılırlar Usta.
Vicâhî Usta: Kimden?
Murtazâ: Benden...
Vicâhî Usta: E o zaman; neden bekliyorlar seni?
Murtazâ: Yedinci adamım ben. Altıncı adamdan sonraki en önemli adam. Halı saha maçlarında yazılı ol- mayan kurallara göre bu böyledir Usta.
Vicâhî Usta: (Deri koltuğuna yumulurken.) Altıncı adamın hikmeti ne ola ki?
Murtazâ: Altışarlıdan yaparsan altıncı adam, yedişerliden yaparsan altıncı ve yedinci adam önemlidir. Herkesin gol atmak istediği bir devirde işte bu son adamlar kaleye geçerler.
Vicâhî Usta: Ya geçmezlerse?
Murtazâ: Darbe olur; takım biteviye gol yemeye başlar...
Vicâhî Usta: (Mütebessim bir tavırla.) Bu yüzden mi yedincisin?
Murtazâ: Yok be Usta; kaleye geçen son adamlar para vermeyebilirler.
Vicâhî Usta: Emek?
Murtazâ: Emek vermeleri için para almaları gerek.
Vicâhî Usta: Şekeri zehretmek değil mi bu? (Sigara paketine doğru uzanır.)
Murtazâ: Galiba öyle Usta. (Az biraz sessizlik.) Aklıma takılan başka bir 'galiba' var Usta..?
Vicâhî Usta: ... (Kaşlarını kaldırır, sigarasını yakar.)
Murtazâ: Usta, uzun zamandır cevabını arıyorum; II. Abdülhamid neden başarısız oldu?
Vicâhî Usta: Başarısız olmadı!
Murtazâ: Olur mu Usta! 33 sene tahtta kalmasına rağmen İmparatorluk felakete sürüklenmedi mi?
Vicâhî Usta: Abdülhamid Han başarısız olmadı; Abdülhamid Han zamanında yol alan nesiller başarısız oldu.
Murtazâ: ..? (Soru dolu bakışlarla pür-dikkat dinlemeye devam eder.)
Vicâhî Usta: Nesillerin başarısızlığı temizlenmeyi de beraberinde getiriyor.
Murtazâ: Usta'm!.. Savaşlar kaybettik; topraklarımızdan olduk! Keyfiyetlerimiz dibe vurdu, onurumuz- dan olduk! Yetmedi mi bu temizlik?!. (Bakışları puslanır.)
Vicâhî Usta: Sınırları çizen de, silen de Abdülhamid Han değil evlâdım. Her şeyin sahibi nasıl dilerse öyle oluyor. Nesiller pir-ü pak olsa bile, nasip etmemişse Mevlâ; 'Abdülhamid'ler tohum atmaktan başka bir vazifeye soyunamazlar. Seni anlayabiliyorum; çünkü sen, beklerken yorgun düşen bir neslin torunusun Murtazâ. Atılan tohumların meyve vereceği mevsimi beklerken daha çok şey öğreneceksin..
Murtazâ: (Sakinleşir ama hâlâ düşüncelidir.) Usta, ben arkadaşları bekletmeyeyim..
Vicâhî Usta: Oldu Murtazâ, yalnız fazla açılma; çok gol yersin. (Gülümser.)
Murtazâ: (Neşelenir.) Tamam usta, emrin eldivenlerime emanet.

Matbaanın ışıkları söner sönmez sokak daha bir karanlığa bürünür.
__________________________________________
Yayın: Aracılar Cumhuriyeti dergisi, sayı 2, sayfa 2-4.

Basit Ama Onurlu Bir Stant Görevlisi

2010-01-03T16:58:00.000-08:00

Öyle fakirim ki!..

Tüyap Bursa Fuarcılık A.Ş. ve Türkiye Yayıncılar Birliği'nin katkılarıyla düzenlenen Bursa 7. Kitap Fuarı' nda kitaplarımı -emanet edilen- imzaladım/ sahiplenme dürtüsü.

Her şeyi bir kenara bırakırsak; basit ama onurlu bir stant görevlisi olarak anlaşmamıştık. LCD ekranı görünür bir yere dikip slayt gösterisini başlatacak ve de sonrasında keyfime bakacaktım.

Bir baktım ki tufaya getirilmişim; ortalıkta kimsecikler yok! Tek başınayım lanet olası pislikler/ abartı var, hakaret yok!

Standı açmak -şeritlenmiş bantları sök, tezgâhı düzenle, çevredeki dağınıklığı gider, besin kaynağı bul, derken- işkenceye döndü.

Özellikle ilkokul öğrencilerinin 'fuar' atmosferine girmesiyle telaşe katlandı:

(x)- Dinozorlu var mı abeyyy?

(y)- Ayyyraaaç?

(z)- Yaramaz Kız Çocukları?

(ç)- Aa bak! Şu afişteki panayır ağası var ya; bizimkisi bu!

***

Efendim, sonracıma çok garip bir stant yerleşkesi mevcuttu. Yanı başımızda Attila İlhan şiirleri çalarken, sol çapraz profilde Memleket Sevdalıları, hemen karşımızda Yeni Asya Yayınları ve sağ çapraz profilde 'Ehlibeyt' adı altında faaliyet gösteren 'Yeşil Hoca'lı yayıncı grubu.

Yeşil Hocalı yayıncı grubunda çalışan ak sakallı dayıyı az biraz sizlere anlatmak istiyorum. Dayı, tam an- lamıyla bir iletişim dayısı. Düşünün; dînî yayınlar satmasına rağmen dünyanın en hazır (rüküş) teyzesiy- le dahi çok açık bir şekilde diyalog kurabiliyor. Zaten Dışişleri Bakanlığı bünyesindeki istihbarî birimden emekli olmuş; kıvraklığı, belli bir birikimin ürünü diyebiliriz.

Bize gelecek olursak; çeşit olarak -adet değil- sadece 60 kitabımız ve de sonradan aramıza katılan iki yazarımız vardı. 'KIBATEK ödüllü Türkolog sevdalısı' Almanî yazarımıza odaklanıyoruz sevgili okurlar:

- Abi, mezuniyet?
- Müzisyenim ben. Önceleri bağlamada yoğunlaşmıştım, sonra sazla devam ettim. Almanya'ya işçi ola- rak gittik, kendimizi geliştirdik, buralara kadar geldik.

(Ama kitaplarında adının önüne 'Dr' titri ekleyivermişsin; çakalinski mi, yoksa Azerbayt gribi mi?)

***

Saatler ilerledikçe sohbet de ilerledi ve bir bir dökülmeye başladı 'KIBATEK ödüllü Türkolog sevdalısı' Almanî yazarımız.

Mesela bunlardan bir tanesi: Avrupa'daki Türk toplulukları adına yaptıkları en güzel iş, Kızılderili Oneida Kabilesi'ni Türkleştirmekmiş!..

Anlayın; 3 saatim nasıl hebâ oldu!.. Gerşi/gerçi konuştuğumuz ne varsa hepsini kurgusal metinlerimde kullanacağım/ hayat müşterek.

Bir de imzalayarak hediye ettiği 2 adet kitabı var ki sormayın, her yanı mizah çeşmesi; gürül gürül..

***

Fakirlik bulaşıcıdır; artık siz de fakirsiniz.

***

Mücadelemiz devam edecek fakirdaş.
_________
03/03/09

Delikanlı Olmak

2009-11-26T20:36:00.000-08:00

İçimizde ukde olarak kalan şeyler: 'Şu Çılgın Türkler' tarihinde söylenmemiş sevgi sözcükleri aramak, evet evet, ara ara yaparım ben bunu. Sonrasında bulduklarımı Google'da taratırım. Hele bir de "Aradı- ğınız sevgi pıtırcıklarını içeren herhangi bir belge bulunamadı." uyarısını almışsam; birkaç dakikalığına neşelenir gibi takılırım. Ki acı gerçek, eninde sonunda iç gıdıklayıcı tüm enstrümanlarıyla kapımı çalacak mıdır, çalacaktır! Çalarsa çalsın; telaşa kapılmam, bahçe tarafından kaçarım. Delikanlı olmak, biraz da arkada ukde bırakmaktır.

Bildirgeç:

Müzâyaka: Sıkıntı, darlık, parasızlık/ TDK.

Rivâyetlere göre Hürriyet gazetesi Başyazarı Oktay Ekşi, '80 Darbesi' sonrasındaki Kurucu Meclis Üye- liği nedeniyle milletvekili emeklisi gibi maaş aldığı için havalara uçmaktaymış. Aldığı VIP hizmeti de caba- sı. Yetmiş mi, yetmemiş! Kısıtlı imkânlarla didinen gazetecilerin vaziyeti düşünülerek yapılan indirimlere de vermiş veriştirmiş:

"Hele siz bir kesime 'imtiyazlı' olduğunu hissettirirseniz, o kesim nezdindeki itibarınız çok artar."

Derin yapıların Oktay Ekşi nezdindeki itibarı yoksa buradan mı geliyor?..

Üzülemeyesi haberler: Vatan gazetesinin Kemalist çizgisinde çıtır çıtır oynamalar baş göstermiş bulun- makta. Misal; Reha Abi'sine Atatürk'ün neden yalnız kaldığına dair sorular yönelten Selahattin Duman, şöyle bir cevap alır: "Tarihi sadece bilmek yetmez, kişi o sonuçlardan sentez de yapabilmeli."

Hayâtımızı anlamlı kılan şeyler: Sizleri sevmeyen ya da severken fazlasıyla ağırdan alan insan küme- lerinin birbirlerine fütursuzca giriştiklerini gördüğünüzde, bir kenara çekilip keyif sigarası tüttüremiyor- sanız; işte bu anlamdaşlık, çevrenizi anlamlı kılar. Belki de hayatınızda hiç sigara içmediniz, olsun; içe- bilirdiniz de. Daha da kötüsü; bir içimlik sigara olarak dünyaya gelip de bir kıraathanede izmaritliğe ata- naraktan kamyoncu bir yoldaşın ayakları altında ezilebilirdiniz... İşte bu hatırlatmalar hayatınıza hayat katar, fark edebilirsek güzel olur.

Mîrasyedik cımbızımtıraklar: Eğer inancımızı, kendi marifetimiz değil de Yaratıcı'nın hediyesi olarak ka- bul edebiliyorsak; yoldan çıkma korkusu duymadan özgürce ve cüretle düşünebilir, çelişkilerin üstüne gitmekten çekinmeyiz/ Ömer Lütfi Mete.
_________
27/11/09

Kahve Kurusu

2009-11-25T17:00:00.000-08:00

Öyle fakirim ki!..

'Sözlük'lerimize 'kuru kahve' olarak giren, ancak tarafımdan nedense 'kahve kurusu' olarak itibar gören tedarik malzemesi öbeğini, 'kakao' ve 'kurusu' için nasıl kullanabiliriz diye düşünmekteyim.

Misal; 'kakao kurusu' desem pek banal, pek bayağı kaçicik/kaçacak; tıpkı 'banal' kelimesi gibi.

Bu arada 'kamuoyunu bilgilendirebilecek seviyede kırmızı rugan ayakkabılı' kızların başvurularını bekle- diğimizi de ifade edelim; Şebnem Abla, lütfen bu tavrımıza alınma. Ferahla.

Perihan Mağden okumanın yan etkileri yüzünden, ünlü şahısların ad ve soyadlarını böylesine etkileşimli kullanmaktayım. Fakirliğime dokunuyor 'ayarsız etkileşimli ünlüler', ama devam etmek zorundayım sev- gili okurlar.

İnanın bana hak vericiksiniz, çünkü yeteri miktardaki kakaoyu -2 çay kaşığı kadar- cezvemize yeteri kadar şekerle -4 çay kaşığı kadar- birlikte koymuşken, pişiresi kalmıyor insanın. O nasıl bir kuru ca- zibedir, o nasıl bir 'kuru kuru ye beni' demektir; Allah'ım sen büyüksün. Neticede; ocağımız, işlevsiz kalı- yor küresel işsizlik salgınında.

Küresel işsizlik salgını demişken, 'kakao kurusu'ndan arda kalan malzemeyle yapıvermiş olduğum sıcak kakao resitalini yazıyı hazırlarken içtiğimi de söylemeden edemicim.

Bir başka yazımızda, 'sıcak kakao' konusuna eğilip, 'kakao' ile 'video' kelimeleri arasında ilişki kuralım ve de en kısa yoldan TDK'ya/TDK'ye sövelim.

Sövmekten bir 's' atıyorsun, hayatın değişiyor; Cemal Üre Ya!

Kötü müydü; bence her şey zamanlamayla alakalı.

Bir de zaman icattır, diyorlar.

Özür diliyorum kendi adıma.

***

Fakirlik bulaşıcıdır; artık siz de fakirsiniz.

***

Mücadelemiz devam edecek fakirdaş.
_________
23/02/09

Parmaklarımın Ucunu Yakardın

2009-10-24T18:12:00.000-07:00

İçimizde ukde olarak kalan şeyler: Bir şiiri, sınırsız ritminizle rap yapar gibi okumaya başladığınız o an var ya, işte o an, işte o talihsiz an, birden "Ben ne yapıyorum kine!" diyebiliyorsanız, diyemiyor olsanız bile en azından böyle kalbinize balyozla vuruyorlar da ritmi öyle sağlıyormuşsunuz gibi düşünebiliyor- sanız, fikrimce siz artık düşünemiyorsunuz.

Ne yani, Attila İlhan rap mi yapsaydı..?

Bildirgeç:

Fars: Güldürü/ TDK.

Rivâyetlere göre penaltılara kalınan bir eleme maçında, kurtaramadığı 17 penaltıyla bile Galatasaraylı taraftarların tebessümle yâd ettiği bir kaleciymiş Hayrettin Demirbaş.

Üzülemeyesi haberler: Yaşar Nuri Öztürk'ün 'reformatik' olarak konseptinde yer bulduğu Habertürk' teki yolculuğu sona ermiş.

Hayâtımızı anlamlı kılan şeyler: Ders araları dışında eğitmenleri/öğretmenleri/seyretmenleri ile ileti- şim kuramayanların ızdırap içinde beklediği hastalığın adıdır 'emperyalist işgüderlik'.

Emperyalist işgüderliğin tedavisi için dergi çıkarmak, sivil toplum örgütü kurmak, medya patronu olmak hayatımızı anlamlı kılar sevgili okurlar. İnanın bana..

Mîrasyedik cımbızımtıraklar: Sessizce bir cigara yakardın; parmaklarımın ucunu yakardın/ Attila İlhan.
_________
25/10/09

Minyatürleştirilmiş Başarısızlık

2009-10-23T18:06:00.000-07:00

Öyle fakirim ki!..

Hayatımda ciddiye aldığım -en azından ciddiye alırmış gibi yaptığım- tek şiir yarışmasında, şu garip ve de biçare kardeşinize 'mansiyon' bile vermediler!..

Alamadım, demiyorum; sadece vermediler.

Belki de yarışmaya kabul edilen 6181 şiir arasında, sıra bir türlü benim şiire gelmemiştir!..

***

Dikkatimi çeken bir başka şey de 'minyatürleştirilmiş Tanzimat şiirleri' tüm ödülleri toplayıverdi.

Hâlbuki 'serbest' konulu olacağını duyunca daha bi/bir böyle 2000'li yıllara özgü bir özgünlük bekliyor- dum.

İddiam o ki; Yılmaz Erdoğan abimizin en 'überto' şiiri dahi bu yarışmada mansiyon alamazdı.

Yanılıyorsam da yanılıyorumdur; yalnız ilgili yarışmanın sistemi tarafından yutulan noktalı virgüllerimi de görmezden gelemem. Veri girişinde noktalı virgül denen işaretcan tanımlanmamış; tamamen terbiyesiz- lik bu.

***

Biraz da katılmış olduğum 'Şapkasız Salep' adlı şiirden bahsedecek olursam; her zamanki çiziktirdikleri- mi bir boyut öteye taşıdım. Tarihsel göndermelerle semboloji de fikrimce oturmuş gibiydi; inanıyorum ki şiirin çözümlemesinden dahi düzinelerce şiir çıkacaktır. Buyrun; hep beraber ilgili şiiri okuyalım:

Adakale'de başlar tarih.
ve tarih, kundağında can verir Adakale'de.

kediler tırmanırken mavilere
miyavlardan şatolar kurar gözlerine.
hâl böyle olunca bir başka miyava kadar
gözlerine taşırım tüm kedileri.

biriktirdiğim silgi tozlarından
simsiyah bir gökyüzü yaparken
sobadaki kestanelerin hatrına
bulutları balkona asarım.
asarım asmasına da
başının üstündeki bulutlardan
haberin var mıdır, bilemem.

bilinmezlerin tam ortasında
Üsküdar'a geçerken içilen salep
nasıl tarçınlanıyorsa bolca;
şapkası düşen tavşanları
'altı'dan ayırmadan önce
ne kadar 'iki' varsa sana dair
taban fiyatlarından arındırıp
soru işareti yaparım.
kaldı ki ünlemleri
sırtına yükleseydim
beli incinen Atom Karınca gibi
yılgın bir hamal olmayabilirdim.

olabilmelerin olağan sayılıp
ölebilmelerin o denli kabule değer
görülmediği canım ülkemde
seni, bir diş fırçasının
o ilk günkü asaletinde saklarım.
saklarım saklamasına da
bir intikam gibi bakar
tek sıkımlık diş macunu ötelerden.

ötelerden selamlar getirip de
getirdiğiyle yetinmeyen
maatteessüf bir Tanrı misafiri
ne yer ne içer, bilir misin?..
özrü avuçlarından büyük
nice dilenciler emzirmiş olmak
ve sonradan esmerleşen
çocukların düğünlerinde güneş,
davetliler arasında değilse
ki böylesi bir vicdansızlık
ancak insanoğluna yakışır,
süt tozlarından gölgeler midir
gördüklerimiz
ve de gömdüklerimiz?..

gömülen; bir tarihten ziyade ayıplarsa da
bilirim; ayıplar markete, okula götürülmez.
ne de olsa taşınmazlardan değildir
pleybek yapan görüntümüz;
yine de vergisini öder
gürültümüz.

gürültü demişken;
en fazla gürültüyü mavi yakalılar yapar.
ve beyaz yakalı sevdaları;
'ilkokul sıralı' yıllarda sıraya girmekle başlar.

başlarken Ali'nin tarihi Oya'yla beraber;
topu olanın aslında Oya olduğu unutulur,
atı olan da Oya'dır ama Kaya bindirilir ata.
nedense atın fikri hiç sorulmamıştır,
yoksa Kaya'nın attan inmediği yıllarda
Oya yeterince hayvansever değil midir?..

değil midir ki gelip geçenler
kaşlarının üstünden;
Silistre'den havalanan siyah güvercinler?..
ve kimsesiz bir kitabe midir Abdülhamid Han
Santa Maria Draperis Kilisesi'nde?..

kili, sesini götürür toprağın.
uçurumlar çoğalır;
bağrı açılınca sazın.
ve sen bir yanımda düşersin;
ellerine kına yaktığın için.

içi geçmiş yolculuklardan arda kalan
bir mayın tarlasında kanayan yanım,
çalışan yanımdan emekliyse de
patlayan çocukluklardan hasat,
sanıldığı kadar verimli değildir.

ederi veriminden az,
kederi siteminden fazla;
bir garipliktir insanlık.
ki misketlerim kırılınca gözlerinden
aynadaki hüzünlü hâline bakarım.
bakarım bakmasına da
baldırandan yaptığım heykeller
ne kadar da sana benzemekteler?..

sesteş bir sancıyken benzerlik,
gözlüklü öpüşme çabalarından uzak
çizdirilen tüm gözler.
ve ne diye taşar adın, gözlerimden;
gözlük bile taşımazken ben?..

'ben' kelimesi, en çok babalara yakışır,
sakalın ta kendisi de öyle.
ki en çok da 'baba' derken latiftir;
sakalında salıncak kuran babalar.

letafeti ödünç 'sevda sokağı'nda
oyalansa da gençlik;
makyajı akan Oya yaşlanmıştır artık.
Kaya attan inip enflasyona binmiştir.
ve Ali hâlâ top peşinde koşmaktadır.

ön yıkaması serttir koşuşturmaların;
ya koşar ya düşersin.
ki kapı önleri için birebirdir;
peşi sıra köpük köpük bedenler.
anneler en çok böyle köpükleri severler;
bedavadır temizlik, bedavadır köpürmek.

dizleri yırtmak bedava olsa da
tercih edilmeyendir.
ve her kapıda bir beden küçülmek
negatif büyümenin ekürisidir.
ya büyümek vardır etiketlerde
ya da etiketlenmek.

etiketini sökerken hayatın
akreple yelkovan Fransız İhtilâli'ne katılır.
ve 'uzuneşşek' oynarken yeniçeriler,
Vak'a-yı Hayriye yakınlaşır.
sense 'seksek' kokulu bronz bir çağdan
kocaman bir gök-taşı getirirsin.
farkındaysan etiketini sökmemişsin!..

söküklerle uğraşmaz kimse,
anneler dışında.
ki anneler dikmeseydi insanlığı;
sabahları uyanmak bedava olmayabilirdi.
ve sen bir sonraki sabaha uyanamayabilirdin.

korniş dübeliyle uyanır demokrasi,
sararmış perdelerin alnı ak.
tıpkı şeffaf bir gelecek sonrası
yer çekimine gösterdiğimiz vefa gibi.

vefalıdır patates baskısız geceler
gidecek bir yeri olmayanlara.
oysa sahipsiz kıyılara vuran integrallerin
hangi katında kalınacağı şüpheli değil midir?..

şüpheleri deli eden kesinliktir
seni avucumdan kaydıran.
ve kaygılı bir bekleyiştir Cevizlibağ trafiği.
kornalara asılırken sayın abilerim,
kim bilir hangi sokaklardan geçiyorsun?..
âşinâ olduğun yüzler sırıtırken kadrajında
kim bilir hangi cümlelerden sekiyorsun?..

sek sekebildiğin kadar; hayat kısa.
bilirim, en fazla hokkabaz olabilirsin.
ki şapkandan seni çıkartırım.
çıkartırım çıkartmasına da
kibrit çöpleri yakın mı sana, onu söyle?..
eğer yakınsa; yakmadan tenini
dokun alnındaki kıvrımlarla beraber.
ve bir şiir yap içinde yaşayabileceğin.

yaşayabileceğin tek bir ülke olup da dünya,
başkenti İstanbul olacağına,
sen almaz mısın bu tacı?..
inan, taca çıkan topçu çocukların
hiç ama hiç mazeretleri yok.
çünkü başka bir ihtimâl yoktur hiçbir aşkta;
kimler aşklaşıp havaya karışmışsa
başka türlü olamayacağı için öyle olmuştur.

***

Fakirlik bulaşıcıdır; artık siz de fakirsiniz.

***

Mücadelemiz devam edecek fakirdaş.
_________
06/02/09

Şâiran

2009-10-22T20:38:00.001-07:00

şair, insan ister;

insan gelecek.

gelecek, bugünü bekler;

bugün bekletmeyecek.

Mektubik # 14

2009-10-21T23:45:00.000-07:00

seni düşünsemek

tırnaklarımı keserken

biraz, bazen, böyle böyle.

düşünsemek tırnaklarımı

keserken seni

böyle böyle, biraz, bazen.

keserken düşünsemek,

seni; tırnaklarımı

bazen, böyle böyle, biraz.

Mektubik # 13

2009-10-20T21:25:00.000-07:00

Ah sevgilim ah!..

Bu mektupları saklıyor musun

bilemiyorum ama,

duyduğuma göre;

artık başkasını seviyormuşsun.

Hatta o da seni seviyormuş!..

***

Ortak arkadaşlarımızdan Caner anlattı dün.

Söylenecek şey miydi bu

Uludağ Limonata'mı içerken!..

Biliyorsun; bu Caner p.zevengini de sayende tanıdım.

Ne şerefs.z, ne adi herifin tekiymiş!..

Hayır, o değil de adam bi/bir de utanmadan

"Gel şu zenciye gününü gösterelim." didi.

"Neden lan?" dedim.

"Aile meselesi değil mi abi?" dedi.

"Nasıl aile meselesi..?" gibisinden kaşlarımı çatınca

"Seviyorum." diye haykırdı fütursuzca.

"Sus lan, birileri duyacak

ve ben senin burnunu sağa sola sürtmek zorunda kalıcam!"

diyerek üzerine çullandım; kekelemeye başladı acıklı gözlerle:

"Tamam abi, bi an boşluğuma geldi, çok içtim herhâlde."

Düşünebiliyor musun;

arkadaşlık statüsü yetmemiş,

bir de zevcemize göz koymuş.

Hayır, eşşek/eşek saklayamıyor da artık!..

Gözü dönmüş.

Seni bir zenciyle düşünemiyor.

Zaten düşünebilen bir canlı değil ki!

Bu canlının beyni olarak kullandığı dişlerinin

tam ortasına defalarca vurmak istiyorum.

Yıllar yılı zararsız bir canlı olarak görülmek

koydu bak şimdi, böyle kalbim hafif hafif titrekleşti.

Bi böcek kadar zararsız bi adam değilim ben.

Zararlıyım; yakarım, yıkarım..

Ortamın sıcaklığı arttı bu satırları yazarken..

***

Çok içmişti Caner ya da öyle görünüyordu.

Kapıyı gösterdim, sakin sakin çıktı.

Ama başına gelecekleri biliyor!

Olur da sana gelip benim gönderdiğimi söylerse;

bakkala, fırına yolla bişiyler/bir şeyler alsın, cebinden ödesin eşşek!..

***

Şimdi merak ettiğim; bu zenciyle ilgin nedir ha?

Onun da ellerini sıkıca tutuyor,

sol yanağına apışıp ağlıyor musun?

Gözlerine dakikalarca bakıp

tıpkı bana dediğin gibi

"Bu gece olmaz!" diyor musun..?

***

"Güzel kızların saçları papatya kokarmış."

derler bizim oralarda.

Kullanılan bitki özlü şampuana göre değişse de

papatya kokulu saçların kökü sende be güzelim..

Hatırlarsan; bir zamanlar

son şansım, geleceğimdin.

Seni bu kadar seven bir adam varken

Utanmadın mı bir zencinin kadını olurken?!.

Utanmadın mı he, söylesene?!.

Unutma; zenci de olsa o bir zencidir..

Bir başka gün, bir başka mekân:

Sevdiğin, 'seviyorum' dediğin bu zenci;

bu kirli, bu ahlaksız, bu pespaye kişilik

yaslar bir başkasının göğsüne başını

'ben de seni seviyorum' der!..

Aklında bile olmazsın.

Başrolü bir zenciye kaptırmak da varmış!..

Yo yo, isyan etmiyorum; yanlış anlaşılmasın..

***

Şimdi çok uzaklardasın zencilere âşinâ sevgilim..

Sigaramın dumanı ulaşırsa sizin oralara;

giderken bıraktığın resmi

ve kalbimdeki şu sızıyı bi zahmet isteyiver.

Bitmedi, bişiy/bir şey daha var..

Şimdi söyleyeceklerimi yanındaki zenci de duysun:

Bak zavallı çocuk, bak 'üçü bir arada'lı karaktersiz tip..

Sevgilim diyip/deyip ellerini tuttuğun,

öpüp de kollarına sardığın

o kişi, evet o kişi var ya;

benim sevgilimdir, sevgilimdi..

Genel özellikleri:

Saçları papatya kokar, reklam kızıdır, akıllıdır.

En önemlisi de seninle yaptığı veya yapacağı her şeyi

benimle birlikte defaatle yapmış olmasıdır.

Akıllı ol ve vazgeç, her şeyi biliyorum:

Evet evet, her şeyi..

***

Mesela şu an mektubu eline alan sensin Caner!

Bir zenci hikâyesi kurarak

beni denemeye çalışan da sensin Caner!

Sen nasıl bir or.spu çocuğuymuşsun Caner!

İkinci el bir zencisin oğlum lan sen Caner!

***

Şimdi gönül rahatlığıyla sevişebilirsiniz..

Mektubik # 12

2009-10-17T17:40:00.000-07:00

Ah sevgilim..

Şimdi ayrıyız, kafa dinliyoruz tamam.

Ama sen ve ben o kadar da kafa değiliz, kabul et artık.

Ki 'biz' olduğumuzda ancak kafadar olabiliyoruz.

Bilirsin; biz olmanın sihirli dünyasına ne zaman dalsak

senden hep bir adım önde silüetim oluşuyor.

"Gölge oyunları bunlar, haylaz oyunlar bunlar."

diyorsun, doğru sevgilim:

Gölgeler her vakit duygusal değiller.

Ya da ne bileyim;

mesela sen bir elmanın yenmiş bir adet yarısıysan,

velev ki de kurtluysan,

yenmemiş diğer yarısının

içinde de kurt olma ihtimâli vardır.

Kur yaptığımı düşünerekten

kurtları olaya dâhil ettiğimi düşünüyorsan,

yanılıyorsun sevgilim..

Bir kurt kadar zalim,

bir elma kadar yasaksın.

Kurtlu değilsem tekrar birleşmeyelim..

Mektubik # 11

2009-10-09T19:58:00.000-07:00

Ah sevgilim ah!

Taşınıp gidiyorum artık,

gidiyorum buralardan.

Bir yaprak gibi uçuşuyorum

Hisar semalarında;

ve düşüyorum

yaramaz bir çocuğun avuçlarına.

O yaramaz çocuk mu kim?

Yeni sevgilim, bebeğim.

Dur dur hemen ekşime,

hiç eskimeyen sevgilim;

veya bazı bazı moraran sevgilim.

Hâlâ anlamadın mı kimden bahsettiğimi?

Sensin avanak sevgilim benim!

Eşyaları taşırken kaytarmayı düşünme;

sonra temizlik ve biz, hatta sadece sen.

Yorulursan aşk buymuş dersin!

Ki aşk aynı evden farklı şehirlere,

farklı tenlerden farklı trenlere,

farksız acılardan farksız bacılara

konmak, ısırmak, kana bulanmak değil midir zaten;

aynen bir sivrisinek gibi?..

Evet sevgilim,

seni; yaptığı tüm kötülükler yetmiyormuş gibi

yine yeni yeniden, bir başka kötü macerasına

kanat çırpan bir sivrisinek misali

hayal ediyorum.

Hay aksi! Bak görüyor musun,

çamaşır makinesi yine durmuş.

Haberin yok ki yarı otomatik takıldığından.

Bilmem hatırlar mısın;

Philips televizyon almıştık

genç, hırslı ve de sahtekâr yöneticimizden.

Sen parasını ödemiştin de

ben sana borçlanmıştım.

Hatırlarsın, hatırlarsın da

birden aklına gelmiş gibi yaparsın.

Bak yine aynısını yaptın!

İşte o televizyon var ya

kaldırdım onu.

Yanisi ekranım hep beyaz..

Seni izlemeye başladım çünkü;

mevsim yaz..

Televizyon Kumandası

2009-10-09T18:01:00.000-07:00

Öyle fakirim ki!..

Bir kedi için yumağı neyse, benim için de televizyon kumandası aynı şey.

Garip olan; söz konusu psikoz sırasında televizyonun açık olmaması sevgili okurlar.

Daha önceleri anahtarlık işimi görse de artık önü alınamaz bir şekilde televizyon kumandasıyla itinasız oynamaktayım:

En basitinden; kumandayı yukarı fırlatıp iniş takımları açılmadan yakalama çabasındayım.

Bugün bir de dış kapı boşluklarına emanet edilen market broşürlerinden yaptığım uçakları havada tek- melemeye çalıştım.

Gidişat gerçekten kötü ve böylesi bir ruh hâli, kimse için iyi değil.

Sıkıntının nedenini az çok biliyorum:

'Kıymetli Evrak' final notum açıklansa da kafam rahat bir şekilde iş arayabileyim.

Henüz işsiz sayılmam; sonuçta aramaya başlamadım.

***

Fakirlik bulaşıcıdır; artık siz de fakirsiniz.

***

Mücadelemiz devam edecek fakirdaş.
_________
02/02/09

Cemil Meriç'ten Seçmeler

2009-10-08T19:30:00.000-07:00

Zamanın birinde, hani şu lise ergenlerinin ellerinde taşımaktan büyük keyif aldıkları kitapların yazarı Niçe/Nietzsche, biberle rendelenesi dilini tutamayarak şöyle bir ifadede bulunuyor: "Bir kadınla yeme- ğe mi çıkıyorsunuz; sakın kırbacınızı yanınıza almayı ihmâl etmeyin."

Efendim kimilerinin egosunu okşasa da böylesi bir hitabet, kimilerine de sınırsız çağrışım hizmeti vere- biliyor. Cemil Meriç, Niçe'yi ve de Niçe'nin kadın zaafını Türkiye Kültür ve Sanat Yıllığı'nda (1986) şöy- le açıklıyor:

- Budala. "İnsanın Tanrı olmadığının tek belgesi göbek altıdır." diyor bir yerde de. Küçüklük duygusun- dan ileri geliyor bu özelliği. Kadın bahsinde hiçbir zaman tatmin olmamıştır. Davet edildiği düğünde, ge- line evlenme teklif eder. Salaktı hazret. Dâhi bir salak. Tam bir erkek değildi, çünkü tam bir insan değildi. Farkında olmadığı bir zaafı vardı kadına. Delirdi zaten.

Bir başka hatıratında Cemil Meriç'e şair olduğu hatırlatılarak şiir hakkında ne düşündüğü soruluyor. Victor Hugo'nun 35 cilt kitabını, ki biraz zorlanırsa tek odalı bir TOKİ dairesi inşa edilebilir o kitaplarla, çekirdek çitler gibi okumaktan çekinmeyen büyük aydınımız Cemil Meriç, soruyu misliyle şöyle cevaplı- yor:

- Şiir, milletlerin çocukluk dilidir. Olgunlaşan medeniyetlerin ifadesi ise nesirdir. En güç ve en kâmil ifade vasıtası nesir. Şiir imkânlarını el yordamıyla arayan düşüncedir.

Cemil Meriç'in yabancılaşmış aydın kitlesi ile ilgili sert yorumları, okuyan kitlelerce yakından bilinir. Efen- dim bir röportajında, yabancılaşmış aydın kitlesi ile ilgili, potası bulunmayan basket sahalarımızı düşü- nelim, bir Vak'a-yı Hayriye düşüncesi gerekir mi, meâlindeki inkisârı şöyle sorguluyor devrinin kültür akademisi Cemil Meriç:

- Yeniçeriliğin kaldırılışının bir hayırlı vak'a olup olmadığı da konuşulmalıdır. Bence imparatorluğun yıkılış sebebi budur. Amma/ama tabiî, fikrî planda içimizdeki Batı yeniçerilerini ıslah edici bir hareket tam bir Vak'a-yı Hayriye olacaktır.

'Cemil Meriç romantizmi'ni anlatmak belki bizlere düşmez ama günde 6 zeytin tanesi ile ömrünü bir kütüphanede geçirebileceğini öngören düşünürümüz Cemil Meriç, sigarayı bırakmasına rağmen bir süre sonra tekrar sigaraya başlar. Sebebi; anlattığına göre Lamia Hanım'dır. Diplomasında Roosevelt ve Hasan Ali Yücel'in imzalarını taşıyan İngilizce Hocası Lamia Hanım'ın (Aynı zamanda Tanpınar'ın öğrenci- si ve de Reşat Nuri'nin akrabasıdır.) sigaraya olan düşkünlüğü, Cemil Meriç'in 'ne yaparsa sevdikleriy- le beraber yapar' tutkusuyla birleştiğinden; büyük mütefekkirimiz böylesi bir güzelliği kaçırmamış, siga- rayı tekrar gündemine almıştır. Ey sevgili okurlar! Görüyorsunuz ki eşi Lamia Hanım sigara içmiyor olsa üstadımız belki sigarayı tez zamanda bırakmış olacaktı. Her ne kadar 17 yaşından itibaren sigara yolcu- luğu başlamış olsa da Cemil Meriç dertli adamdır; derdini arayan adamdır ve en önemlisi sigarayı son çeyrekte yine yeniden bırakan adamdır. Hürmetlerimizi sunuyoruz.
_________________________________________
Yayın: Aracılar Cumhuriyeti dergisi, sayı 1, sayfa 10.

Merak etmiyor musun?

2009-10-08T15:55:00.000-07:00

Genç yazar, çizer ve grafiker arkadaşlar için kurguladığım bir adet dergîyâh projesidir:

*Adobe Acrobat Reader Yüklü Olmalıdır!..

2. sayıyı indirmek için farklı kaydediniz.

*Adobe Acrobat Reader Yüklü Olmalıdır!..

1. sayıyı indirmek için farklı kaydediniz.

Rıza Bozkurt

2009-10-08T15:23:00.001-07:00

1986 Eylül'ünde, bir pazartesi sabahı geçici görevlendirme ile Bursa'da dünyaya geldi.

Ve hâlâ görevine devam etmektedir.

Şakalı biyografi olmuyordu; pardon!..

Efendim, devam ediyoruz o zaman:

2004 yılında, Bursa Anadolu Lisesi mezunu olarak Marmara Üniversitesi İşletme Bölümü'ne kaydoldu.

2005 yılında, 1 programlık radyo deneyimiyle yılın radyomatiği seçildi.

2006 yılında, üniversite kuruluşlarının başlı başına birer devlet olarak karşısında dikildiğini fark etti.

2007 yılında, 'kısmî zamanlı öğrenci' titriyle üniversite devletlerinin içine sızdı.

2008 yılında, ev sahibesiyle sıkı sert sorunlar yaşadı.

2009 yılında, Aracılar Cumhuriyeti dergisini kurdu.

Medya patronu olacağı günlerin hayaliyle yazmaya devam ediyor.

Sıkı Derili

2009-10-07T20:26:00.000-07:00

İçimizde ukde olarak kalan şeyler: Erci Kebap kolonyalı mendiliyle şehir içi otobüs yolculuklarında eş- raf bayanlara ter-temizlik hizmeti sunan güneş gözlüklü ve de takım elbiseli abi ya da amcalarla hiç ta- nışma saadetine erebildiniz mi sevgili okurlar?..

Sizleri bilemiyorum amma/ama, şahsen bayan olmadığım için, şahsımı teğet geçen bir hadise ile karşı- laştım:

Efendim, Kadıköy-Pendik otobüsüyle Göztepe Kampüsü yakınlarına doğru seyirtirken; yine güneş göz- lüklü, esmer ve de 'sıkı derili' bir ablayla aynı tutamaç direğine ellerimizi bağlamıştık. Derken yakın mar- kajla karşılaşan ablamız, ardına döndüğünde 1 adet Erci Kebap kolonyalı mendilin kendisine doğru uzatıldığını fark etti ve şu sözlerle hasbihâl oldu:

- Sil.

Şok olup uzun süre kendisine gelemeyen ablamızı daha fazla gözlemlemeyerek en yakın durakta ini- verdim.

Hava çok sıcaktı; kebap tadında...

Bildirgeç:

Tellâl: Çağırtmaç/ TDK.

Rivâyetlere göre 'Breaking the Silence'; İsrail ordusunda görev almış kişilerden oluşan grup, İsrail devletinin Gazze'de sivil-militan ayrımı gözetmeden vahşetini sürdürdüğünü bildirmiş. Bilinmeyeni olma- yan bir denkleme haddini bildirmek zor olabilir mi ki!.. Yine de bir başlangıçtır diyelim.

Üzülemeyesi haberler: Serdar Turgut, okuyucularından gelen bir mail neticesinde kavgalarına noktalı virgül koyuvermiş. Tamam da noktalı virgül, ara vermek için değil de sıkı sert girişmek için koyulan bir noktalama işaretidir. Şakacı seni.

Hayâtımızı anlamlı kılan şeyler: Ne zaman şöyle bir sivrisinek vuracak olsam, şöyle böyle kalbimi ince- den; incitmeden yoklarım. Hani olur ya ilgili hayvancık acı çekecekse, illaki acı çekmesi icap edecekse; acısını hafifletebilecek en iyi vuruşu yaparım. Çünkü can çekişecek olursa canımı çekiştirir. Sinek de ol- sa, sivrisinek de olsa, halkımın kanını fütursuzca da emse; bir sivrisineğe bir sivrisinek gibi muamele edilmez.

Mîrasyedik cımbızımtıraklar: Her şeyi o türlü kaybettim ki Allah'ı kazandım/ Necip Fâzıl Kısakürek.
_________
15/07/09

Senin Kâğıdın Olmamış Evlâdım

2009-10-07T19:51:00.000-07:00

İçimizde ukde olarak kalan şeyler: Varsayımlarımıza göre çok ama çok iyi bir sınav kâğıdı vermiş oldu- ğumuzu düşünerekten hazırlandığımız sonuçların, tarafımıza aktarılması esnasında, beklenen neticenin hâsıl olmamasıyla birlikte ortaya çıkan hayal kırıklığına önceki yazılarımda temas etmiştim. Böylesi bir dipsizlikten daha da büyük bir hayal kırıklığı varsa o da kâğıdımızla hasret giderme talebimizin reddedil- mesidir:

- Efendim, sınav kâğıdımı görebilir miyim; iyi geçmişti ama!
- Olmaz öyle, herkese sınav kâğıdı gösterirsek işimiz var demektir.
- Hatalarımı görsem?
- Senin kâğıdın olmamış evlâdım, tamam?
- Lan sen 45 senede olduğunu mu sanıyorsun; yavşak patates!

Şeklinde devam eden bir hikâyemiz olsa bizim açımızdan epey sıkıntı yaratır. Yalnız buradaki yaratmak fiili de pek yüksekten uçan fiillerden anacım, hayır o değil de sanki bugüne kadar tek bir şey yaratabil- miş gibi sağda solda devrik cümlelerde devrimcilik oynuyor eşşek; yerim lan senin devrimciliğini, harf harf seni yazanlar bile insan yavrucukları, düşün; seni yazanlar dahi birer yaratılan, birer fani, birer her şey. Demek ki sen, artık aklını başına alicik ve TDK'dan/TDK'den affını isticiksin.

Bildirgeç:

Son teşrin: Kasım, teşrinisani/ TDK.

Rivâyetlere göre ÖSS birincileri, vakt-i zamanında çişleri gelince derece hırslarını ertelemişmişler. Birin- ci olduktan sonra hepimiz birçok şeyi erteleriz zaten, yalnız nedendir bilemiyorum; hepimizin birinci ola- bileceği bir sistem arayışı içinde olanlar var.

Üzülemeyesi haberler: Ayşe Arman, haşema ile yaşadığı ilk deneyimde suyun kaldırma kuvvetini algı- layamamış.

Hayâtımızı anlamlı kılan şeyler: Devlet yurtlarında kalanlar bilirler; duş kabinleri arasında seçim ya- parken kabin perdesinin uzunluğu önemli bir kriterdir. Ki fazlasıyla kısaysa; minik ya da devâsâ leğen- ler içinde nadasa bırakılmış leş gibi ayakkabılarla karşılaşabilirsiniz. Yanisi; neyle karşılaşırsanız karşıla- şın, devlet yurtlarında kabin seçebilme özgürlüğü hayatımızı anlamlı kılar, ha?..

Mîrasyedik cımbızımtıraklar: Başı örtülü 'Deniz Baykal'lar hangi ülkede iktidar olacak?

Meâli: Evet, cevap için “Başörtülü Kızlarla Kim Evlenecek?” başlıklı yazıyı kaleme alan İsmail Kılıçarslan'a bağlanıyoruz. Uyarıyorlar, sanırım hattan düşmüş, düşer tabiî, Allah düşürmesin. Aksaklık için özür dili- yoruz sayın seyirciler.
_________
13/07/09

Süvârinin Attan Düşmesi

2009-10-07T18:12:00.000-07:00

İçimizde ukde olarak kalan şeyler: Pek latif bir çizim aktivitesinde 'kâğıt cetvel' tedarik etmiş olmak, neslinizin sona ermesini sağlayabilir.

Rivâyetlere göre 'Ergenekon dalgaları' hasebiyle Sabih Kanadoğlu'nun evinde yapılan aramalarda, Fazıl Say'ın CD'si dâhil 'tüm her şey' götürülmüş. Ve bu 'tüm her şey' duruma '367 Sabih' pek içerlemiş.

Öncelikle 'tüm her şey' ifadesini kullanan Sabih Kanadoğlu'nun avukatının da götürülmesini talep et- mekteyim. Ardından Fazıl Say'ın çıkıp "Almanya olmadı, Silivri'de çıkmak istiyorum." diyebilmesini umut ediyorum.

Sıkar mı 'Fazıl'ca tüm her şey?..

Bildirgeç:

Hegemonya: 'Uzuneşşek' oynarken birilerinin üstte olması.

III- Edep, 'Nezaket'in süvari olarak takıldığı pozis- yondur.

Toplumsal açıdan önemi de süvarinin attan düşme- siyle ortaya çıkar. Eğitim ve üretim forever.

Hayâtımızı anlamlı kılan şeyler: Bir mâbette/muhabbette, salep ve boza ikilisinden bahis açılması. Vapur ve sokakların birbirine yaklaştığı en sıkı sert noktadır bu bahis.

Mîrasyedik cımbızımtıraklar: İntikam kokusu alıyorum/ Deniz Baykal.
_________
07/01/09

Kekremsi Bir Telâşe

2009-10-07T18:02:00.000-07:00

Öyle fakirim ki!..

Kimi zamanlar uykucumdan/uykucuğumdan kekremsi bir telâşe ile uyanırım:

- Rıza, doğal-gaz faturası geldi..
- Anne n'olur söyleme!
- Çok gelmiş!
- Doğrudur da uyumalıyım annem!
- 204 YTL/TL gelmiş; artık tek bir odada ısınırız. Senin sobayı kapatıcaz!
- Anammm! Bir dakika, hemen geliyorum anne; yüzümü yıkamalıyım...

***

Fakirlik bulaşıcıdır; artık siz de fakirsiniz.

***

Mücadelemiz devam edecek fakirdaş.
_________
09/01/09

Ölüm Değil de Rahatlık Dürtüsü

2009-10-07T17:17:00.000-07:00

İçimizde ukde olarak kalan şeyler: Verilen sözlere rağmen garip bir yorgunluk çöker ya bazen; ve sonrasında bir köşede sızar ya insan; işte bu ağırlık, ölüm değil de rahatlık dürtüsü ise yakın zaman- da vicdanî yaralar açacağı muhakkaktır.

Rivâyetlere göre Nâzım Hikmet tekrar T.C. vatandaşı olma yolundaymış. Mezarı olur da Türkiye'ye ge- tirilirse; mezar taşlarıyla bile CHP'den daha olumlu muhalefet edeceği âşikâr değil mi sevgili okurlar?..

II- Yeterince atasözü ve deyim bulunmasaydı ithal edebilir ve de sonrasında üzülebilirdik.

Diğer sorularla önümüzdeki günlerde cebelleşece- ğiz; eğitim ve üretim forever.

Hayâtımızı anlamlı kılan şeyler: Cepte televizyon kumandasıyla bakkala gitmek. Evet bu çılgınlık, tüm yılbaşı kutlamalarına değer açıkçası; hem 'sızma' potansiyeliniz de sıfıra yakın.

Mîrasyedik cımbızımtıraklar: 10 metre bir 'D' düşün/ Vizontele Tuuba.
_________
05/01/09

Başımıza Damlayan Islaklık

2009-10-05T19:33:00.000-07:00

İçimizde ukde olarak kalan şeyler: Kadınsı ve de süzülüp büzülmeye meyilli bir şemsiye ile yolculuk etmek. Evet, tam olarak söylemek istediğim bu; yani gerginlik yaratan bir eylemin ta kendisi bu bah- settiğim şey. Açıkçası bayanlar için önemsiz görünebilir kadınsı olması. Yalnız biz erkekler için -erkekler kelimesindeki tüm 'r'ler pek vurgulu söylenecek okurken, ki kelimeden sonra bu uyarıyı okuduğunuz için muhtemelen söyleyemediniz- pek sıkıcı ve de sırıtıcıdır. Semt pazarlarındaki şemsiyemsi çadırların gök- yüzüyle hemfikir açılarından başımıza damlayan ıslaklık ne ise, kadınsı ve de süzülüp büzülmeye meyilli bir şemsiyeyle yolculuk etmek de odur.

Rivâyetlere göre otobüste oturulan yerin, kişilikle ilgili paralellikleri varmış. İleri görüşlü ve açık fikirli kişiler, iki katlı otobüsleri tercih etmekle kalmayıp bir de ilgili otobüslerin çıkma katlarında yolculuk edi- yorlarmış. Girişken ruhlu insan yavruları ise ön koltukları tercih etmektelermiş.

Araştırma İngiltere'de yapıldığı için bizleri çok fazla ilgilendirmese de bir şeyler söylemek icap etmekte:

Misal; 100 metre sonra inecek bir vatandaşın tutup da otobüsün çıkma katında ikamet etmesi, gerçek- ten tüm yolculara ayıp olur, bildiğiniz or.spuluktur bu.

Sonra ileri görüşlü bir iş adamı, zaman kaybetmek için otobüslerin çıkma katlarını değil de bar, seminer, iş görüşmesi, gönül köprüsü gibi aktiviteleri kendisine yakıştırır.

Merak ediyorum; İngiltere'de yaşlı veyahut özürlü amca ve teyzelere yer veren, ön koltuklardan müte- vellit, girişken bir sınıf yok mu? Ya da yaşlı vakalardan sadece girişken olabilenleri mi ön koltuklara eri- şiyor?..

Ayrıca konuyla alakasız gibi görülebilir ama söylemek istiyorum:

Cânım ülkemde, otobüslerdeki olumsuz atmosfer algısını iyileştirmeye yönelik yapılabilecek bir reklam- da Süleyman Demirel'in, ünlü "Bu fötr şapkayla 6 defa gittim, 7 kere geldim." cümlesini söyleyebilmesini isterdim. 'Şapka'ya da bir miktar vurgu yapılmalı tabiî; ne de olsa girişim sembolü...

Ve yeni bir başlık daha açıyorum Avrupa Birliği yo- lunda. Haberleri olmasını isterdim ama zararı yok. Fazla laf kalabalığı yapmadan eğitim sistemimize gereken önemi veriyoruz:

I- İnsanlığın ilk belirtisi gülümseme değil melankolizmdir; bildiğim kadarıyla doğarken kahkaha atarak canlılık belirtisi gösterebilen bir bebek yok. Ancak sonraları yaşam belirtilerinden biri gülümsemedir ve unutmayalım ki acil durumlarda ağlamak müteselsil bir sorumluluktur.

Toplumsal olarak birey olmanın ilk belirtisi ise kaka seansından sonra 'alt'ın değiştirilmesi vakasıdır. Bu arada küçük geldiyse büyüğe danışır; boşaltım sisteminden de ufak bir hatırlatma yapıyorum; dikkat ederseniz. Diğer sorularla önümüzdeki günlerde cebelleşeceğiz; eğitim ve üretim forever.

Hayâtımızı anlamlı kılan şeyler: Kimi zaman bir kitabı iade ederken ya da emanet verirken sayfalarını inceden karıştırmak tam anlamıyla bir rüyadır. Hiçbir şey çıkmasa dahi bir şeyler çıkabilme ihtimâli insa- nın gözünü boyar. Ki zamanında ihmal etmiş bulunduğum bir miktar yemyeşil dolar buluvermiştim. En çok da yeşil 20 YTL'ler/TL'ler eşlik etmiştir neşeme.

Mîrasyedik cımbızımtıraklar: İnsan alışkanlıklarının çocuğudur/ İbn-i Haldun.
_________
04/01/09

Konvertibl

2009-10-04T16:41:00.000-07:00

Hayâtımızı anlamlı kılan şeyler: Aile arası yemeklerde ya da iftar sofralarında, çorba servisi akabinde tabağını ilk bitirebilen olabilmek ve boş tabağı böyyük/büyük bir sükûnet içinde uzatabilmek, gerçek- ten marifet ister. Yaşadınız mı bilemem ama ben yaşadım; hem de sadece bir kere. Şok/çok heyecan- lıydı; kalbim kıpır kıpır ederken mağrur bir edayla başkalarından önce ya da başkalarıyla beraber sınıf değiştirebilmeyi sembolize eden burjuvalılığı sindiriverdim ya da öyle olduğunu zannettim. Ne zannet- miş olursam olayım, sofra sisteminde tatlılarla haşır neşir olma şerefine erişen ilklerden oldum. Tüyo vermek gerekirse; dönen muhabbetleri değil sofradakileri sindirmeniz yeterli bu eylem için.

Bildirgeç:

Konvertibl: Çevrilgen/ TDK.

Rivâyetlere göre 2008 yılında yumurtadan küresel kriz çıkıvermiş. Civcivi göremeyen nice büyük şirket, devlet paçalarında seyahat eder olmuş.

İçimizde ukde olarak kalan şeyler: Yılların eskitmekten sıkılabilemediği miniminnacık/mini minnacık, çocuksu diş fırçalarına işimiz düşer de misafir edersek açılıp kapanabilemeyen ağzımızda; dişlerimizin arasından fırlayan fırça lifleri ve bıraktıkları inanılmaz nahoş tat nedeniyle hayattan soğumaz da ne ya- parız sevgili okurlar?.. O yüzden diş fırçasız kalmaktan korkmayın.

Mîrasyedik cımbızımtıraklar: TRT Şeş Bi Xêr Be/ Recep Tayyip Erdoğan.

Meâli: TRT 6'yı açıyor, 'Teneke Altı'nı kapıyoruz.
_________
01/01/09

Yiğitlik Bozuldu

2009-10-04T16:39:00.001-07:00

İçimizde ukde olarak kalan şeyler: Efendim, diş fırçalamak kimileri için sevgiliyle konuşmak gibi özel bir olgudur, saygı duyulması, akışına bırakılması gerekir. İşte tam bu esnada, özenle seçilmiş, tekrar- lanmaya meyilli ikircikli anne soruları, tüm dengeyi bozar. Cevap verilemeyen her saniyeyle birlikte ya- şanan ürperti katlanır. Ve neticede kendinden geçmiş diş macunu, ağız kenarlarından salya gibim süzü- lür ya da bünye seri fırçalama aksiyomu nedeniyle pek feci bir diş eti kanaması geçirir. Anneler ve ikir- cikli soruları, sizleri seviyoruz; ama bazen.

Rivâyetlere göre 'Bülent Kardeşler'e ikinci bir emre kadar ekran yasağı gelmiş. 'Bülent Kardeşler' kim- dir? Merak edenler için açıklayalım:

İlk 'motorlu insan'ı bularak 20. yüzyıla damgasını vurmuş enteresan tiplerdir. Kullandıkları malzeme- lerse; hepimizin bildiği üzere son derece kullanışlı olan kumaş; insan parçası ve içten yanmalı motor- dur.

Tespit: Kasap ya da anahtarcı abilerimize dikkat edin. Dükkân önlerinde kurdukları dayanışma ağıyla nasıl da dünyaya bağlanıyorlar. Bence yazar ya da şair olabilmek için bir miktar kasap ya da anahtarcı olabilmek gerek. O kadar fazla gözlemliyorlar ki gelip geçenleri ya da geçmeye meyilli zaman ve me- kânı; sınırsız bağlantı böyle bir şey olmalı. TTNET'siz bir dünya arzulamak, bravo.

Hayâtımızı anlamlı kılan şeyler: Profil olarak yüzünü göremeyeceğiniz fekat/fakat hatlarını sergile- mekte âdeta bir adet heykeltıraş gibi kırılgan ve de dünyanın uydusuna pek yakın bir adet ablamızın yanınızdan geçmesi ve uzunca bir takipten sonra ablamızın yüzüne bakamadan önüne geçmeniz; evet evet, böylesi naif bir durum hayatın anlamı değildir de nedir sevgili okurlar?.. Ablamız siyah giyiniyorsa tahrik katsayısı şahlanır, bunu da belirtelim.

Mîrasyedik cımbızımtıraklar: Yumurtalı pide çıktı, yiğitlik bozuldu.
_________
14/09/08

Yoksa Utanıyor mu Benden?

2009-10-04T16:38:00.000-07:00

İçimizde ukde olarak kalan şeyler: Dağınık olmak ya da olmamak ne ki, diye sorarsanız eğer, aniden beliren ya da belirmeye meyilli olduklarını daha önceden bildiren nezaket sahibi misafirler neticesinde, aile içindeki otoritenin belirleyicisi olarak can eriğimiz; annemiz kapımızı şöyle usulca kapar da aklımıza "Yoksa utanıyor mu benden?" sorusu gelirse; bilin ki tam olarak dağınıklık işte budur sevgili okurlar!..

Rivâyetlere göre son tartışmalardan sonra Doğan Grubu'nun halka açık şirketlerinde 1 günlük değer kaybı, 286 milyon YTL'cik/TL'cik oluvermiş. Vay anam vay, neredeyse bir Hilton arazisi edecek. (255 mil- yon dolarcıktı arazinin bedeli.) Yalnız var bu işte doğan bir tufacık; küçük yatırımcıya dokanmasa.

Tespit: Günün aydın saatlerinde doğan dişli arkadaşlarımızı sevelim, sayalım; Hilton gibi adamlar ves- selam.

Hayâtımızı anlamlı kılan şeyler: Tarafınızdan kazanılmış cebinizdeki son 10 YTL/TL gerçekten değerli- dir. Niye 5'lik, 20'lik değil de 10'luk banknot; hemen açıklayalım sevgili okurlar. Önermelerimizde ya 1 olur ya da 0; olmak ya da olmamaktır anlayacağınız. Örneğin 100'lük banknotu ele alalım. 'Olmak ya da olmamak veya hiç olmamak' anlamı taşır. Gerginlik yaratan bir olumsuzluk vurgusu var. Çok agresif.

Mîrasyedik cımbızımtıraklar: "Kan vermek için Kızılay'ı tercih ettiğiniz için minnettarız efendim."
_________
09/09/08

Yaşanmamışlık ve de Kazanmamışlık Duygusu

2009-10-04T16:36:00.001-07:00

İçimizde ukde olarak kalan şeyler: Yatağınızdan kalkıp da saate bakınaraktan günün bittiğini gördü- ğünüzde, “Hani daha yapılacak çok şey de varken!..” dediğinizde, içinizde bir yerlerde böyle çok derin bir sancı oluşur. Biz buna 'yaşanmamışlık ve de kazanmamışlık duygusu' diyoruz.

Rivâyetlere göre "Saddam'ın Askerleri Kara Güneş" adlı filmin çekimleri sırasında, seyir hâlindeki bir adet kamyonetin arkasına bağlanan iki attan bir tanesi daha fazla dayanamayarak sürüklenerekten yaşama gözlerini yummuş. Altı üstü bir Saddam filmi çekiyorsunuz, 'Saddam' olmanıza gerek yok; sü- rüklenerek ölen atla 'Sırat Köprüsü'nden geçersiniz artık.

Hayâtımızı anlamlı kılan şeyler: Hani evden birileri dışarıya bir şey almanız için yollar da daha kapıdan dış dünyaya ilk adımınızı atar atmaz tüm bakışların size yöneldiğini hissedersiniz ya; sonrasında garip bir utangaçlık yüzünüzü kızartır ya; işte o an, işte o büyülü an, 'tüm bakışlar' olarak ifade ettiğiniz o yü- ce şöhretinizin şizofrenik kaçışlarınız olduğunu fark edersiniz. İşte hayatın gerçekliğini tekrar sorguladı- ğınız o an, hayatınıza anlam katmaz da ne yapar sevgili okurlar?..

Tespit: Bugünkü tespitin neredeyse tamamı Peyami abiye ait. Vefatından önce kaleme aldığı 'Doğu-Batı Sentezi' adlı kitabın 'devrimbaz'larla ilgili vecizelerinden:

“Devrimbaz inkılâbın sosyolojik tarifini bilmez. Bilmediği için ona 'devrim' der.”

“Devrimbazın psikolojisi, anlamadığı meçhulün gizli gizli imkânlarını istismar eden dinbazın taassubun- dan ve ruh yapısından farksızdır.”

“Devrimbaz, mürtecilerin en tehlikelisidir. Çünkü modern ilmin verimlerine aykırı bir geriliği, ilerilik adına müdafaa eder.”

“Devrimbaz, politikacı ve iman istismarcısıdır. İktidarı vurmaya çalışır ve "İrtica var!" diye haykırır. Din ir- ticasını kastettiği malûm olduğu için dini, bir politika silahı olarak kullandığı da bellidir.”

“Devrimbaz Allah’a inanmamakta samimidir, fakat Atatürk’e inanmamakta samimi değildir. Atatürk’ün milliyetçiliğine, tarih görüşüne, komünizm düşmanlığına inanmaz; bunları hatırlamaz ve hatırlatmaz.”

“Devrimbazın laiklik anlayışını dünya pazarına çıkarınız. Rusya’dan başka hiçbir memleket ona metelik vermez. Rusya da bunu elde tutar, fakat kullanmaz. Ortodoksluğa az çok saygısı vardır.”

“Zamanımızın en gülünç karikatür tipi devrimbazdır. Fakat devrimbaz karikatürcü bunun farkına var- maz!”

“Bir yankesici bir camiye girip saf bir müminin pabuçlarını aşırsa, devrimbaz haykırır: "Cami hırsız yatağı- dır!" Fakat bir devrimbaz, doğrudan doğruya veya kredi yolu ile Ankara Palası dolandırsa, öteki devrim- bazlar onun zekâsına hayran olurlar.”

“Hakiki mümin yalnız Allah’ın önünde secde eder. Devrimbaz, paşanın, paranın ve kadının önünde de secdeye varır.”

“Asıl hayatın ölümden sonra başladığına inanmayan devrimbaz için "Bir günün beyliği, beyliktir." ve bu beylik için feda etmeyeceği manevi değer yoktur.”

“Allah’a inanmayan devrimbaz, tapmak ihtiyacından kendini kurtaramaz ve tapacak adam arar. Yani kendisi kadar küçük tanrı arar.”

Görüldüğü üzere Peyami Safa 47 sene sonra da haklı çıkmış. 60’lardaki çerçeveyle bugünün benzerliği dikkat çekicidir ki dikkatinizi çekmiştir. Tek farkı da atlamayalım; halk aynı halk değildir. Ki devrimbaz asabiyetinin bir nedeni de halkın eskisi kadar cahil, eskisi kadar uysal olmaması değildir de nedir sevgili okurlar?..

Mîrasyedik cımbızımtıraklar: Ne Rus pasaportlu bir adet Güney Osetyalı olmak, ne de İsrail uydusu görünümünde Kafkasya’yı turlayan bir adet Gürcü olmak isterim. Ben, savaştan ürkmüş, yurdundan göçmüş sivillere gönderilen bir adet battaniye pekâlâ olabilirim.
_________
09/08/08

İlk Kırılan Gözlük

2009-10-04T15:52:00.000-07:00

İçimizde ukde olarak kalan şeyler: Her yeni güne büyük işlerin adamı olarak başlamak, her isteksiz- likte ufak ufak küçülmek ve günü sıradan bir nokta olarak bitirmek, insan evladının var oluşundan bu yana içindeki en büyük ukdelerden biridir..

Mesela zamanında ne hayaller kurardım; kampüse Kayahan abiyi getirip 'Süper Kız'ımızı tav etmek gibi. Kayahan abi bi/bir taraftan tıngırdatırken aşk şarkılarını, nefeslendiği dakikalar da olacaktı elbet. “Abi geçen günü hatırlıyorsun di mi; sen, ben yine beste yapıyorduk ya hani, ne besteler yaptık da bi sonra- ki albüme yetişir, dedin ya gül gül öldük cidden, ne güldük..” şeklindeki yağlamaların satır aralarında “Aslında çok önemliyim bu piyasada.” imajını verebilirdim.

Sonra gittikçe ufaldı hayaller. Önce Kayahan abiden vazgeçtim; gitar da olur çalarız gibilerinden. Bi sü- re gitar çalabilmek için kastım da hani ama göstermelikti hepsi; işin ruhunu kavramak için saatler har- cayamadım; hayır hayır harcamadım. Ardından gitardan vazgeçtim, zaten kaprisli bi durumdu ve de ye- terince gitar çalan insan vardı. Steve Vai, Satriani gibi adamları 'virtüöz gölgelemece' felsefesi gereğin- ce dinlemedim mi sanıyorsunuz; elbette dinledim. Çalar gibi yaparaktan gölgelere aldanmak ancak şar- kının sonuna kadar sürüyordu. Sonrasında iki sevgili gibi bakışıyorduk gitarımla, ikimizin de gıkı çıkmı- yordu. Uyku vakti gelince de aynı yastığa baş koyuyorduk. Çünkü afacanlıktan kalma 'bacak atacağı' geleneğim vardır; ayağımı bir şeye dayamalı ve öyle uyumalıyımdır. Gitar da bu işlevi görecekti ki ilk ge- cenin ardından sıkı çızıklarla/çiziklerle karşılaştım ve bu ilişki bitti.

Gitardan da vazgeçince en azından kampüse gitmeliyim, didim. İşi o derece abartmıştım ki ilk giden öğ- renci olduğumdan derslikleri ben havalandırıyordum, en ön sıraya çömelip (Üniversite gençliğine de bu ufacık sıraları layık gördünüz ya affetmiyorum lan sizi; dekan, rektör ve diğer bozuntu türleri!) ayakla- rımı sıraya tepiyordum. Zamanla kampüse gelip gitmeler, derslere girip çıkmalar da azalmaya başladı. Enerjimi bu doğrultuda kullanmamın gereksiz olduğuna karar verdim. Didim ki, en azından işe giderken kampüsün önündeki duraktan binerim; böylece arayı da uzatmamış olurum. Her sabah bu duruşa sadık kalmak için çabalasam da olmuyordu sevgili okurlar. Trafiğe bakıyor ve “Vapur, evet vapur!..” diyordum, biz de can sahabıydık/sahibiydik.

Mezuniyet töreni kaldı bi tek elde. Önce niyetlenmeme rağmen Samsunlu Apo’yla (Bir başka macerada ayrıntılı olarak anlaticim, söz veriyorum.) karşılaşınca bu fikirden de soğudum. Adam sırf mezuniyet tö- reni coşkusunun bir parçası olan tören elbisesiyle fotoğraf çektirebilmek için binbir takla atmıştı.

Gittikçe ufalıyordum, ufalıyorduk; nihayetinde İstanbul’u da kaybettim. Şimdi bir tek canım kaldı. Ki her yeni güne, hâlâ büyük işlerin adamı olarak başlayan, canım...

Tespit: Hani olur ya; gözlükle hiç arası olmayan aileler vardır da gün gelir o aile fertlerinden biri gözlük- le tanışır. Elbette bu tanışma çok sancılı olur. Alışma devresi boyunca, ferdimiz gözlüğünü sağda solda unutur. Diğer fertler de kâh halıda, kâh kanepelerde bu devrim aletiyle karşılaştıklarında durumu yadır- gar ve olası batmalarda gözlüklü ferdimize bağırırlar. Evde isyanlar başlar, sistem maatteessüf işlemez olur. Ve neticede günün birinde gözlüğümüz tarihe 'ilk kırılan gözlük' olarak geçer. İşte o gözlük, Fran- sız İhtilâli'nin görünmeyen yanlarından biri olabiler/olabilir.

Garip olaylar: 'Feysbık' nasıl da batak bir hizmetmiş be arkadaş!..

Hayâtımızı anlamlı kılan şeyler: Hani ortada bir iddia varken kısa boyunuza rağmen çok ama çok uzun birilerinin üzerinden sıçrar da topa kafa vuramazsınız ya; işte bu hayatınıza anlam katar. “Önemli olan katılmaktı.” felsefesini öğrenir ve bir dahaki sefer kesin vurursunuz.

Mîrasyedik cımbızımtıraklar: Ben sana 'gülüm' derim, kira vakti gelir..
_________
07/08/08

13 Şubat 2009

2009-10-03T19:04:00.000-07:00

I- Balçiçek Pamir'in koccaman/kocaman amma/ama pek latif dişlerinden mahalleye 'istinat duvarı' çek- meyi düşünüyordum ki vazgeçtim.

II- 'Beraber fatura yatırdık yağan yağmurda' oltasına takılmamak için doğalgaz/doğal gaz faturasını er- telemek zorunda kaldım. Sonuçta herkes, kendi makbuzunu çizebilme hürriyetine sahip...

III- Akşam yemeğinden sonra şöyle bir yatıp uyursam; pek neşeli uyandığımı gözlemledim. Yine de işin sırrı; neşem azaldığında, yaz saati uygulamasını kaldırmamda yatıyor.

12 Şubat 2009

2009-10-03T18:55:00.000-07:00

I- Basket ayakkabısı alabilitesim vardı; lodos ve yağış, küresel krizle muhabbete dalınca fikir çamur ol- du.

II- Kardeşimle 'Half Life'ın nostaljik sürümünü oynarken, nasıl odaklandımsa artık; sol gözüm "Yeter abi, ayıp oluyor!" sinyali gönderdi. Gözlere dikkat; onlar bize çocuklardan emanet...

III- İcat ettiğim 'toloncuk' canlısı konusunda bilimsel çalışma yapmaya karar verdim; Moğol kaynak- larından başlayarak 'börü' canlısına, oradan da toloncuk canlısına varmayı hedefliyorum.

11 Şubat 2009

2009-10-03T18:31:00.000-07:00

I- Nedense pazar arabamın itibarına güvenerek ekonomiyi canlandırmak istedim. Misal; 'franchising' usulü yufka satan pazarcı bir arkadaşı sevindirmek, tam olarak 1,5 TL'ye mâl oldu.

II- Bir yudum ekmeğe dokanmadan yarım tepsi böreği ironik anlamda sindirebilemiyor olmak. İşte bu açgözlülüğü eritmek için koşmak, çok koşmak...

III- Doğaçlama esprilerimden sıkıldığımı fark ettim; yazdıklarımı, hayatımda neden anlatmıyorum ki?.. Bu sayede konuşabilitelerimi de yazabilirim. Durmak yok, kovalent bağcılığa devam.

İletişim

2009-10-03T16:19:00.000-07:00

Canı sıkılan her türlü iletişim için pekmezbitmez@gmail.com adresine mail atabilirsiniz..

En kısa sürede mesajınız okunacak ve bir daha okunmayacaktır.

Sen Ben İki Bir Biz Siz Bir ki

2009-10-03T08:59:00.000-07:00

Şimdi anacım; aşağıdakilerden birini veya birkaçını seçerek yola devam ediyoruz:

Tez Canlı Sivri Canlar

2009-10-03T07:59:00.000-07:00

Ak bir sayfa da biz açalım. Eskiden olduğu gibi tekrar günlük tutmaya karar verdim. Malzeme o kadar fazla ki yazmaya takatim kalmıyor.

Efendim, bugün öncelikle “Sabah 5 gibi ayakta olmak nasıl algılanabilir?” sorunsalı üzerine düşünelim. Melankolizm zirve yapmış olabilir ya da aşırı kuraklığın boy gösterdiği şu sıcak günlerdeki bir başka sı- kıntı tüm dehşetiyle kendini göstermiş olabilir. Bahsettiğimi düşündüğünüz şey çok yakınlarınızda pusu- da olabilir. Evet bahsettiğimiz şey: SİVRİSİNEK.

“Bir sivrisinek ne kadar zararlı olabilir ki?..” diye sakın düşünmeyin. En önemlisi çalışıyorsanız ya da çalı- şıyor olduğunuzu boşverin, uykunuz zerre kadar sizin için değerliyse bir sivrisinek sizin en büyük düş- manınız olmuştur artık.

Sezen Aksu’nun bir şarkısından esinlenerek Hisar’da gözyaşı yüzdürmeye karar verdiğimiz günden iti- baren yaptığımız büyük fedakârlıkları çektiğimiz çileler içinde düşünürsek bir hayli yıprandık ki şu an bu- na ev arkadaşlarımın memleketlerinde keyif yapmalarını da eklersek; kıskanofobik ya da kıskandırmaya yönelik kelimeler yazmamaya ne derece özen gösterdiğimi bilmenizi isterim.

Şunu da belirtmeliyim ki; Hisar’da, zerre kadar inanmadığım Darwin’in 'Evrim Teorisi'ni dahi destekle- yecek türden sivrisinekler türemiş. Bu kadar ürkütücü sivrisineklere 'Ortakışla' dışında rastlamamıştım. Tabiî orada durum farklıydı; boyutları ufak lakin milyonlarca sivrisinek vardı.

Hisar’daki sivrisineklerin en önemli özelliği; çok büyük olmaları ve de sürekli aç olmaları. Başbakan’ın da dediği gibi 'Durmak yok, yola devam' sloganıyla sürekli pusudalar. Ayrıca bir kez ısırıldıysanız size karşı bağışıklık kazanıyorlar. Kesinlikle tavana ya da sizin göreceğiniz bir yere konmuyorlar. Çeşitli saldırı taktikleri mevcut; bir çoğunu deşifre etmekle birlikte hâlâ zafiyet içinde olduğumu belirtmeliyim:

Kamikaze Team ve Saldırıları: İki veya daha fazla terörist sivrisinek tarafından uygulanan bir saldırı şeklidir. Gece görüş teknolojisi olmayan teçhizatlı birliklerinizi hedef alır.

Yakın Plan Saldırıları: Yatağınızın ya da çevrenizdeki her türlü materyalin en kuytu köşelerinde pusu- ya yatar, uyumanızı beklerler. Ve gittikçe size yaklaşırlar.

Psiko Team ve Psikolojik Harp Usulü Saldırıları: Bu grup, sivrisinek toplumunun 'kültürlü' kesimini temsil eder. Grup üyeleri, yargı ve eğitim kurumları başta olmak üzere her türlü kamu kuruluşunda gö- rev alırlar. Askerî karargâhlarda brifing partileri yapıp '28 Şubat' tan sonra hizmet vermeye başlarlar. Vurucu timden ziyade ailelerin ve de toplumun iç huzurunu hedef alan 'Toplum Mühendisi Sivrisinekler' olarak da lanse edilirler. Toplu şekilde gezerler. Bir tanesinin topundan ya da topuğundan vurursanız; diğerlerini de vurmanız an meselesidir.

Ev sahibim Balina Neriman, kılıbık kocası, Beykozlu yaşlı amcalar, fitness salonu mübaşiri Yasemin ve Saadet zinciri ekolünden gelen bakkalımızdan sonraki bölümlerde bahsedeceğiz. Şimdi İSKİ’ye gitmem gerekiyor/ Altunizade. Ardından 1. Köprü, Mecidiyeköy ve İncirli.

“Yapacak çok işim var!..”
_________
31/07/07

Mıknatıslı Muskalar

2009-10-03T07:23:00.000-07:00

Canım ülkemde,

gündem yoğun olduğu kadar

topçular da endişeli,

kale direkleri de öyle.

Ya top çizgiyi geçerse diye sararıp solanlar da

oyunun içinde.

Yalnız topçu olmadıkları öyle âşikâr ki!..

***

Evet, şimdi Yılmaz Özdil'in '367 Sabih' anısı ile devam ediyoruz.

Diyor ki:

Bir iki ay önce...

Canlı yayına geldi.

Uğur Dündar soracak.

O cevaplayacak.

Oturdular haber masasına.

Yaka mikrofonları takılıyor.

Ceketinin içinden mikrofon kablosu geçirilirken,

pat diye bir şey düştü yere..

Muska..

***

Mıknatıslı muskalar, tam da hukukçular için.

Hani emekli olmamış olup da önemli bir Eminağaoğlu zirvesinde muskasının düştüğünü ve de durumu birilerinin fark ettiğini farz edelim.

***

(x) -- Yok canım, olur mu, benden düşmedi. Böyle bâtıl şeyleri takıyor olduğumu düşünemezsiniz herhâlde!..

(y) -- Abi senden düştü, gördüm.

(x) -- Evet düşürdüm; hele bir sor bakalım, neden düşürdüm?..

(y) -- Hukukun üstünlüğü açısından düşürmüş olamazsın ya.. Hah hah hah.

(z) -- O hâlde, bugün bir yazıyla ilgili durumu medyaya geçiyor ve seni uğurluyoruz Sabih.

(y) -- Harbi uğurluyor muyuz abi?

(z) -- Bir dakika, sözümü kesme! Sabih, gerçekten emeklerin için derinimden teşekkür ediyorum. Diğer arkadaşlar da teşekkür ediyor; değil mi çocuklar?

(koro) -- Eveeeettttt, teşekkürler Sabih...

(z) -- Bir daha teşekkür ediyoruz.

(y) -- İstersen abartmayalım neşeyi abi!

(z) -- Haklısın, yolluk payı da bırakalım.

(y) -- Hah ha ha, âlemsin abi.

(koro) -- Âlemsin abi.

(x) -- Arkadaşlar hiç de pratikten anlamıyorsunuz. Alın size muska; açın içini de görün!..

(z) -- Açın biriniz, ne yazıyor..?

(y) -- Açıyorum ve aç-tım.

(z) -- Evet..?

(y) -- "Bunu okuyan ve de okutan puşt gibin bir şeydir." yazıyor!..

(z) -- Medyaya geçilecek metin değilmiş, aramıza tekrar hoş geldin, dostum Sabih...

(x) -- Her zaman dostum...

(Kucaklaşmalar bir süre devam eder!..)
_________
08/01/09